MOIPiP - Archiwum aktualności

Pismo Małopolskiego Centrum Zdrowia Publicznego W Krakowie dotyczące minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych

MAŁOPOLSKIE CENTRUM ZDROWIA PUBLICZNEGO W KRAKOWIE
31-123 Kraków, ul. Krupnicza 11a
tel. (0-12) 421-56-11, 430-07-73
tel./fax 422-23-67

Kraków, 24 listopada 2008 r.

Dyrektor
Wydziału Polityki Społecznej
Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie
ul. Basztowa 22
31-156 Kraków

      W odpowiedzi na pismo znak: PS.I.0934-1-7-08, adresowanego do Marszałka oraz Sejmiku Województwa Małopolskiego, a skierowanego do Małopolskiego Centrum Zdrowia Publicznego w Krakowie przez Wojewodę Małopolskiego, a dotyczącego minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych proszę przyjąć poniższą odpowiedź.

      Małopolskie Centrum Zdrowia Publicznego w Krakowie sprawdziło 40 jednostek pod kątem właściwego opracowania, zatwierdzenia i przestrzegania minimalnych norm zatrudnienia zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie sposobu ustalania minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych w zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 111, poz. 1314). W wyniku kontroli stwierdzono, że właściwie ustalone przez Dyrektora minimalne normy funkcjonują tylko w dwóch przypadkach (tj. w Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Żeromskiego w Krakowie oraz w Zakładzie Opiekuńczo - Leczniczym w Krakowie), w trzech kolejnych przypadkach brak jest opinii przedstawicieli organów samorządu pielęgniarek i położnych § 2 ust. l pkt 2 wspomnianego rozporządzenia (Szpital Powiatowy w Myślenicach i Chrzanowie oraz Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im L. Rydygiera w Krakowie). Ponadto w Szpitalu im. E. Szczeklika w Tarnowie, podczas kontroli w dniu 4 maja 2006 r. stwierdzono zgodność zatrudnienia z wyżej wymienionym rozporządzeniem -jednak biorąc pod uwagę upływ czasu normy wymagają ponownego sprawdzenia.

      Odnośnie przeprowadzenia kontroli doraźnej w Szpitalu Specjalistycznym im. dr Józefa Babińskiego SP ZOZ w Krakowie w zakresie przestrzegania minimalnych norm zatrudnienia, może to nastąpić po 31 grudnia 2008r. z uwagi na wyznaczony na ten cel termin, zgodnie z pismem PS.II.0932-1-7-08 Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2008r.

      Podczas przeprowadzanych kontroli w roku 2009 Małopolskie Centrum Zdrowia Publicznego w Krakowie zwróci szczególną uwagę na zakłady, których normy zatrudnienia ustalone przez kierownika zakładu nastąpiły bez zasięgnięcia opinii:

kierowników jednostek organizacyjnych i komórek organizacyjnych określonych w statucie zakładu,
przedstawicieli organów samorządu pielęgniarek i położnych oraz związków zawodowych działających na terenie zakładu.

Łączę wyrazy szacunku –

Dyrektor
Małopolskiego Centrum Zdrowia Publicznego W Krakowie

Józef Grzegorz Kurdziel

Do wiadomości:
Tadeusz Wadas, przewodniczący Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych ul. Szlak 61, 31-153 Kraków

Opinia prawna dotycząca wzrostu wynagrodzeń w kontekście tzw. „nadwykonań”.

"Opinia prawna" w formacie pdf (Acrobat Reader).

"Druk wniosku" w formacie pdf (Acrobat Reader).

Protokół ze spotkania Przedstawicieli Środowiska POZ Województwa Małopolskiego z Dyrekcją MOW NFZ w Krakowie w dniu 23 stycznia 2009 r. w formacie pdf (Acrobat Reader).

Notatka z roboczego spotkania Komisji ds. kontraktowania świadczeń zdrowotnych działającej przy Naczelnej Radzie Pielęgniarek i Położnych z przedstawicielami Departamentu Pielęgniarek i Położnych, które odbyło się w dniu 21 stycznia 2009 r. w Ministerstwie Zdrowia w formacie pdf (Acrobat Reader).

Stanowisko Komisji ds. Kontraktowania świadczeń zdrowotnych NRPiP podjęte w dniu 20 stycznia 2009 r. w formacie pdf (Acrobat Reader).

Konkurs na najlepszą pracę licencjacką/magisterską o tematyce: „Wizerunek polskiej pielęgniarki i położnej w mediach publicznych i prywatnych oraz w prasie zawodowej”. w formacie pdf (Acrobat Reader).

Opinia Konsultanta Krajowego w dziedzinie pielęgniarstwa epidemiologicznego w sprawie ryzyka przenoszenia zakażeń przez personel medyczny noszący sztuczne paznokcie, tzw. tipsy, w pracy w kontakcie z pacjentem. w formacie pdf (Acrobat Reader).

Odpowiedź Skarbnika Miasta Krakowa na pismo w sprawie obniżenia podatku od nieruchomości za gabinety profilaktyki zdrowotnej w formacie pdf (Acrobat Reader).

Miejski Program Ochrony i Promocji Zdrowia „Zdrowy Kraków 2007-2009” - konkurs ofert w formacie pdf (Acrobat Reader).

Informacja ze spotkania Komisji ds. kontraktowania świadczeń NRPIP w dniu 10 i 11 marca 2009 r. w formacie pdf (Acrobat Reader).

IV Ogólnopolski Konkurs „Pielęgniarka Roku 2008” w formacie pdf (Acrobat Reader).

Odpowiedź z Departamentu Pielęgniarek i Położnych Ministra Zdrowia w formacie pdf (Acrobat Reader).

Notatka ze spotkania w dniu 4 czerwca 2008 roku w Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia dotycząca propozycji zmian w warunkach zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresach: świadczenia pielęgniarki poz, świadczenia położnej poz oraz świadczenia pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania w formacie pdf (Acrobat Reader).

Notatka ze spotkania z Panem Jarosławem Dudą
Wiceministrem Pracy i Polityki Społecznej dotyczącego sytuacji z Domach Pomocy Społecznej

      W dniu 17 września 2008 roku odbyło się spotkanie w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej dotyczące sytuacji pielęgniarek i położnych zatrudnionych w domach pomocy społecznej.

      Uczestnicy spotkania:

      Jarosław Duda - Wiceminister Pracy i Polityki Społecznej,

      Krystyna Wyrwicka - Dyrektor Departamentu Pomocy Społecznej w MPiPS,

      Zuzanna Grabusińska – doradca Ministra Pracy i Polityki Społecznej,

      Elżbieta Buczkowska – Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych,

      Elżbieta Garwacka-Czachor – Wiceprezes NRPiP,

      Ewa Obuchowska – członek Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych.

      Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych wystąpiła do Pani Minister Jolanty Fedak z prośbą o spotkanie, niezwłocznie po powzięciu informacji o skierowanym przez Panią Minister piśmie do Starostów Powiatu i Prezydentów Miast (pismo z dnia 23 lipca 2008 roku znak: DPS VII 073 – ZG – 8 / 08), będących organem założycielskim dla domów pomocy społecznej.

      Powyższe pismo wprowadziło niepokój wśród pielęgniarek i położnych zatrudnionych w DPS. W przedmiotowej kwestii w poszczególnych regionach kraju zostały zorganizowane przez wojewodów spotkania z Dyrektorami DPS oraz przedstawicielami Narodowego Funduszu Zdrowia, na których były omawiane problemy poruszane przez Panią Minister we wskazanym piśmie. Niestety, nie zawsze, na powyższe spotkania są zapraszani przedstawiciele Okręgowych Rad Pielęgniarek i Położnych, co dodatkowo utrudnia wyjaśnienie problemu i osiągnięcie racjonalnego porozumienia.

      Z przedstawionych dotychczas informacji, jedną z kluczowych kwestii w tych dyskusjach jest kontraktowanie z Narodowym Funduszem Zdrowia świadczeń zdrowotnych realizowanych przez pielęgniarki w DPS. Wiemy, że w obecnym stanie prawnym, takich możliwości jest kilka, jednak każda z tych form jest niedoskonała, niedostosowana do rzeczywistych potrzeb zdrowotnych mieszkańców tych domów. W tej sytuacji niezbędnym się wydaje potraktowanie świadczeń zdrowotnych realizowanych przez pielęgniarki w DPS jako „lex specjalis” i wypracowanie nowego rozwiązania dla tej grupy świadczeń. Jednak powyższe rozwiązanie wymaga zgody i porozumienia kilku stron: Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Zdrowia oraz Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wszystkie te kwestie zostały przedyskutowane na spotkaniu. W wyniku dyskusji podjęto następujące ustalenia:

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej prześle do Starostów Powiatów i Prezydentów Miast oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych pismo wyjaśniające stanowisko z dnia 23 lipca 2008 roku. (Po otrzymaniu pisma przez NRPiP zostanie ono przesłane do Okręgowych Izb Pielęgniarek i Położnych).
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zwróci się do organizatorów spotkań regionalnych z Dyrektorami DPS, aby na powyższe spotkania zapraszano przedstawicieli Okręgowych Rad Pielęgniarek i Położnych.
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej powoła Zespół, którego zadaniem będzie wypracowanie najbardziej racjonalnego rozwiązania dla każdej ze stron. W skład zespołu wejdą przedstawiciele: Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Zdrowia, Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych oraz Narodowego Funduszu Zdrowia.

Elżbieta Garwacka-Czachor

Wiceprezes NRPiP

Powołanie Polskiego Towarzystwo Pielęgniarstwa Ratunkowego

      Informujemy, że zostało powołane do życia Polskie Towarzystwo Pielęgniarstwa Ratunkowego z siedziba przy ul. Szlak 61 w Krakowie.

      Do głównych zadań PTPR należy rozwój pielęgniarstwa ratunkowego, integracja osób pracujących z ZRM i SOR-ach, podejmowanie inicjatyw prawnych mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa i usprawnienie pracy pielęgniarek i pielęgniarzy.

      W najbliższym czasie pojawi się strona internetowa na której będą zawarte bieżące informacje. Do momentu jej uruchomienia, prosimy o kontakt mailowy: pielegniarstworatunkowe@interia.pl,
      oraz telefonicznym pod numerem kom. 668087380.

                  Zapraszamy

Stanowisko Konwentu Marszałków Województw RP
w sprawie:
Systemu kształcenia pielęgniarek w aspekcie obowiązujących uregulowań prawnych

      Konwent Marszałków Województw RP wyraża zaniepokojenie istniejącą sytuacją związaną z negatywnym zjawiskiem spadku liczby zatrudnianych pielęgniarek w zakładach opieki zdrowotnej. Obawy są tym bardziej uzasadnione, iż w niedalekiej przyszłości, przy pogłębianiu się tej tendencji, stan ten może zagrozić normalnemu funkcjonowaniu służby zdrowia oraz prawidłowemu świadczeniu pomocy medycznej dla pacjentów. Spełnienie się tego pesymistycznego scenariusza postawi szpitale przed sytuacją, w której konstytucyjne gwarancje ochrony zdrowia i dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej nie będą realizowane.
      U podstaw zaistniałego zjawiska leżą rozwiązania prawne. W obecnej rzeczywistości prawnej w Polsce można uzyskać kwalifikacje pielęgniarki tylko po ukończeniu wyższej uczelni. Jedynie, bowiem dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku pielęgniarstwo z tytułem "magister pielęgniarstwa" stanowi na gruncie Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 roku dokument potwierdzający posiadanie wymaganych kwalifikacji.
      Ustawowy zakaz rekrutacji kandydatów na kierunek kształcenia w zawodzie pielęgniarka, wprowadzony przez art. 2 ustawy z dnia 3 lutego 2001 roku o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. Nr 16, poz. 169, z późn. zm.), postawił samorządy województw przed koniecznością zmiany profilu edukacyjnego szkół kształcących dotychczas adeptki tego zawodu, gdyż regulacje prawne pozbawiły jednostki samorządu terytorialnego podstaw do organizacji kształcenia pielęgniarek w ramach szkolnictwa policealnego.
      Rozwiązania zaistniałej sytuacji należy szukać w zmianach legislacyjnych pozwalających na reaktywowanie kształcenia pielęgniarek na poziomie szkoły policealnej, według tak opracowanych programów nauczania, ażeby nabyte kwalifikacje pielęgniarek uznawane były w krajach Unii Europejskiej. W takiej sytuacji konieczne są zmiany programowe i organizacyjne zachowujące jednak standardy kształcenia pielęgniarek, a więc obejmujące, co najmniej 3 lata lub 4.600 godzin kształcenia teoretycznego i klinicznego. Dążyć należy do stworzenia rzeczywistości prawnej, w której dokumentem potwierdzającym kwalifikacje pielęgniarek stanie się także dyplom ukończenia szkoły policealnej.
      Za takim rozwiązaniem przemawiają tak względy kadrowe, jak i ekonomiczne. W szkołach kształcących niegdyś pielęgniarki lub położne istnieje jeszcze, bowiem bogata baza dydaktyczna oraz pracuje doświadczona kadra. Nie można pominąć faktu, iż wraz z upływem czasu, szansę na reaktywowanie kształcenia w zawodzie pielęgniarskim na poziomie szkoły policealnej znacząco maleją. Przede wszystkim nauczyciele zaangażowani w proces kształcenia pielęgniarek, legitymujący się wszechstronnym teoretycznym i praktycznym przygotowaniem nabywają prawa emerytalne. Zmarnowanie tego potencjału będzie bardzo trudne do odtworzenia.
      Drugim rozwiązaniem może być ulokowanie kształcenia przyszłych pielęgniarek w kolegiach. Wiąże się to oczywiście z koniecznością dokonania zmian ustawodawstwa zarówno z zakresu systemu oświaty, jak i zawodu pielęgniarki. Niezbędne byłyby także uregulowania stwarzające prawne podstawy funkcjonowania takich kolegiów, na wzór już istniejących kolegiów pracowników służb społecznych i zakładów kształcenia nauczycieli.
      Wspólną troską samorządów województw winna być dbałość o zapewnienie obywatelom dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej przy pełnej gwarancji ochrony zdrowia i życia. Realizacja tego obowiązku nastąpić może tylko w sytuacji zorganizowanej opieki pielęgniarskiej wykonywanej przez liczne kadry pielęgniarek.

      Mając na uwadze powyższe Konwent Marszałków Województw RP widzi potrzebę:

pilnego podjęcia działań legislacyjnych celem stworzenia prawnych podstaw reaktywowania kształcenia pielęgniarek na poziomie szkół policealnych, z jednoczesnym zachowaniem obowiązujących w krajach Unii Europejskiej standardów kształcenia w tym zawodzie, ażeby nabyte kwalifikacje pielęgniarek uznawane były w krajach Unii,
pilnego podjęcia działań w sprawie włączenia do treści załącznika 5.2.2. Dyrektywy 2005/3Ó/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. U. UE.L.05.255.22) osób legitymujących się dyplomem pielęgniarki,
rozważenia możliwości stworzenia kolegiów kształcących pielęgniarki.

Konwent Marszałków Województw RP zwraca się do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Zdrowia i Ministra Edukacji Narodowej oraz Komisji Zdrowia Sejmu RP o uwzględnienie niniejszego stanowiska.

Pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie deklaracji wyboru lekarza, pielęgniarki i/lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej

Prezes
Narodowego Funduszu Zdrowia

Warszawa, dnia 26.03.2008 r.

CF/DSOZ/HKL/2008/075/0303/W/05433

Pan
Tadeusz Wadas
Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych

Dotyczy pisma znak: MOI/265/08

      Szanowny Panie

      W odpowiedzi na w/w pismo uprzejmie informuję i wyjaśniam:

      Deklaracja wyboru lekarza, pielęgniarki i/lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej może być przyjęta przez świadczeniodawcę związanego umową z NFZ o udzielanie świadczeń w danym ich zakresie - zgodnym merytorycznie z treścią deklaracji wyboru, jedynie we własnym imieniu. Jej przyjęcie wiąże się z koniecznością zapewnienia dla świadczeniobiorcy pełnej dostępności do świadczeń zgodnie z warunkami zawartej umowy.
      Sytuacja przedstawiona w piśmie Pana Przewodniczącego jest niezgodna z przepisami określającymi warunki zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Deklaracja wyboru w treści załączonej do pisma nie może stanowić podstawy finansowania umowy w zakresie: świadczenia pielęgniarki póz, gdyż nie zawiera danych uprawnionego świadczeniodawcy POZ - strony umowy z NFZ, który ją przyjął.
      Realizacja przez pielęgniarkę poz, zleceń zaordynowanych pacjentkom (pensjonariuszkom DPS) przez lekarza zatrudnionego w AG AERGOTUM Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Sp. z o.o. możliwa będzie dopiero w sytuacji, gdy podmiot udzielający, w ramach umowy z NFZ, świadczeń w zakresie: świadczenia pielęgniarki poz, przyjmie deklaracje wyboru świadczeniobiorców, dla których zlecenia te zostały wystawione.
      W uzasadnieniu powyższego stanowiska odsyłam do przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210 poz. 21351, ze. zm.) zwanej dalej ustawą, dotyczących zasad dokonywania wyboru lekarza, pielęgniarki i położnej podstawowej opieki zdrowotnej (art. 28 ust. 1 w powiązaniu z art. 5 pkt. 13, 25 i 28 i art. 56 ustawy) oraz do przepisów rozdziału 6 zarządzenia Nr 69/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 25 września 2008 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: podstawowa opieka zdrowotna (ze zm. ¹).
      Zwracam jednocześnie Pańską uwagę na fakt, iż NFZ mając na celu poprawę dostępności do świadczeń dla osób dotkniętych choroba, lub jej skutkami; potrzebujących (bez względu na wiek) ciągłej opieki pielęgniarskiej realizowanej w domu chorego (bez względu na to czy jest to dom prywatny czy też ma formę instytucjonalną) wprowadził w roku 2008 zmiany w kontraktowaniu świadczeń pielęgniarki POZ. Rekomenduję środowisku zawodowemu pielęgniarek ich wykorzystanie w organizacji opieki pielęgniarskiej nad pensjonariuszami DPS-ów, zaś do Pana Przewodniczącego zwracam się z prośbą o czynne uczestnictwo w tym procesie. Z pewnością wsparcie informacyjne, doradztwo oraz pomoc organizacyjna ze strony Izby Pielęgniarek i Położnych przyczynić się może do sprawnego wdrożenia wprowadzonych zmian, z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych.

      Powracając na koniec raz jeszcze do treści Pańskiego pisma oraz korespondencji do niego załączonej, informuję, że zgłoszone nieprawidłowości podlegać będą wyjaśnieniu przez Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

Z poważaniem

Z upoważnienia
Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

Zastępca Prezesa ds. Medycznych
Jacek Grabowski

_________________________
¹ Zmiany zostały wprowadzone zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Nr 105/2007/DSOZ z dnia 5 grudnia 2007 r.; Nr 1/2008/DSOZ z dnia 4 stycznia 2008 r. oraz nr 17/2008/DSOZ z dnia 22 lutego 2008 r. zmieniającymi zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: podstawowa opieka zdrowotna.

Do wiadomości:
Pani Maria Janusz Dyrektor Małopolskiego OW NFZ

Wyjaśnienia Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy
dotyczące zmiany umowy o pracę na umowę cywilno - prawną.

PAŃSTWOWA INSPEKCJA PRACY
GŁÓWNY INSPEKTORAT PRACY

Warszawa, dnia 19 marca 2008 r.

GPP-449- 023 -74 I08

Pani
Danuta Adamek
Wiceprzewodnicząca
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
ul. Szlak 61
31-153 Kraków

      Odpowiadając na Pani pismo z dnia 14.02.2008 r. (do Głównego Inspektoratu Pracy wpłynęło w dniu 19 lutego 2007 r.), dotyczącego zmiany umowy o pracę na umowę cywilno - prawną, Departament Prawny Głównego Inspektoratu Pracy uprzejmie wyjaśnia.

      Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94), przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.
      § 1¹ art. 22 Kodeksu Pracy stanowi, iż zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.

      Natomiast zgodnie z art. 22 § 12 Kodeksu Pracy nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy, określonych w § 1.

      Należy wskazać, iż stosunek pracy posiada szczególne cechy, które pozwalają na jego odróżnienie od innych stosunków prawnych do niego zbliżonych, a mianowicie umowy o świadczenie usług oraz umowy o dzieło. Stosunek pracy wyróżnia się koniecznością osobistego wykonania pracy, podporządkowaniem pracownika pracodawcy, wykonywaniem pracy na rzecz pracodawcy i na jego ryzyko, a ponadto odpłatnością pracy. W razie ustalenia, że w łączącym strony stosunku prawnym występowały elementy obce. stosunkowi pracy (np. brak podporządkowania, możliwość zastąpienia pracownika osobą trzecią), nie jest możliwa ocena, że zawarta została umowa o pracę. Dla ustalenia, że stron nie łączył stosunek pracy nie jest konieczne precyzyjne nazwanie łączącej strony umowy cywilnoprawnej.
      Zasada osobistego świadczenia pracy oznacza, że pracownik winien wykonywać pracę na rzecz pracodawcy osobiście i nie może tego obowiązku spełniać za pośrednictwem innej osoby. Pracownik nie może samowolnie - zamiast osobistego wykonywania pracy - powierzyć jej wykonania innej osobie, będącej pracownikiem tego pracodawcy.
      Zasada ciągłości świadczenia pracy w ramach stosunku pracy polega na tym, że zobowiązanie pracownika nie polega na jednorazowym wykonaniu pewnej czynności lub na wykonaniu ich zespołu składającego się na określony rezultat, lecz wiąże się z wykonaniem określonych czynności w powtarzających się odstępach czasu, w okresie istnienia trwałej więzi łączącej pracownika z pracodawcą.
      Wykonywanie pracy przez pracownika odbywa się pod kierownictwem pracodawcy. Zasada podporządkowania pracownika polega zwłaszcza na obowiązku stosowania się do poleceń przełożonego, które pozostają w związku z wykonywaną pracą, tj. jej organizacją! przebiegiem.
      Praca świadczona w ramach stosunku pracy winna być wykonywana przez pracownika w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę.
      Nie rodzą stosunku pracy takie umowy, jak np. umowa o dzieło, zlecenie lub umowa agencyjna, mimo że ich przedmiot jest pozornie bardzo zbliżony do umowy o pracę. Właściwym przedmiotem umowy o pracę jest świadczenie pracy w sposób ciągły - powtarzający się - polegający na oddaniu swojej zdolności do pracy do dyspozycji innego podmiotu.
      Przedmiotem umowy o dzieło jest wykonanie i dostarczenie pewnego dzieła (rezultatu pracy), natomiast umowy zlecenia i umowy agencyjnej - wykonanie określonej czynności lub załatwienie powierzonej sprawy. Trzeba jednak mieć na uwadze, że późniejsze wykonywanie umowy cywilnoprawnej w sposób typowy dla stosunku z zakresu prawa pracy doprowadza do zmiany łączącej strony więzi prawnej.
      Świadczenie pracy w ramach umowy o pracę różni się od pracy świadczonej na podstawie wymienionych wyżej umów cywilnoprawnych również tym, że pracownik jest podporządkowany pracodawcy co do czasu, miejsca i sposobu wykonywania pracy oraz podlega innym rygorom przewidzianym w przepisach o dyscyplinie pracy. Najczęściej łączne występowanie tych cech powinno przesądzić o kwalifikacji zawartej umowy. Natomiast wykonujący dzieło lub zlecenie działa w zasadzie samodzielnie. Cywilnoprawne umowy o świadczenie usług nie muszą być - z reguły - wykonywane osobiście przez osobę zobowiązującą się wykonać określone czynności lub dzieło.
      Zakwalifikowaniu umowy o świadczenie usług jako umowy o pracę nie stoi na przeszkodzie ani nazwa umowy, określająca ją jako umowę cywilnoprawną, ani też postanowienia umowy wskazujące na charakter stosunku cywilnoprawnego, lecz o takim zakwalifikowaniu umowy decyduje jedynie sposób wykonywania pracy, a szczególnie realizowanie przez strony - nawet wbrew postanowieniom zawartej umowy - tych cech, które charakteryzują umowę o pracę i odróżniają tę umowę od innych umów o świadczenie usług. Niezbędnym warunkiem zakwalifikowania umowy o świadczenie usług jako umowy o pracę jest ustalenie, że cechy istotne dla umowy o pracę mają charakter przeważający.
      Kodeks pracy, dążąc do zapewnienia skuteczniejszej ochrony interesów pracownika, nakazuje uznawać nawiązany stosunek prawny - nawet wbrew woli wyrażonej przez strony w treści zawartej umowy - za stosunek pracy, jeśli tylko pracownik podjął się wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy za wynagrodzeniem. Nieokreślenie w podstawie nawiązania stosunku pracy wysokości wynagrodzenia lub zasad jego ustalania nie stanowi podstawy do przyjęcia, że nie doszło do zawarcia stosunku pracy.
      O wyborze podstawy prawnej zatrudnienia decydują zainteresowane strony, kierując się nie tyle przesłanką przedmiotu zobowiązania, ile sposobu jego realizacji. O tym jakiego wyboru podstawy zatrudnienia dokonały strony decyduje zatem ich zgodny i świadomy zamiar z chwili dokonywania czynności prawnej.
      Przepis art. 22 § 1² Kodeksu Pracy ma na celu wzmocnienie ochronnej funkcji prawa pracy poprzez wyeliminowanie zjawiska zwalniania pracowników, a następnie powierzania im przez dotychczasowego pracodawcę wykonywania tych samych zadań co w ramach umowy o pracę, ale już w ramach umowy cywilnoprawnej. Taka zmiana nie jest dopuszczalna nawet przy pełnej akceptacji ze strony pracownika.
      Odróżnienie umowy o pracę od cywilnoprawnych umów o świadczenie usług ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia uprawnień osoby świadczącej pracę. Uprawnienia pracownicze, takie jak szczególna ochrona wynagrodzenia, płatny urlop wypoczynkowy, świadczenia ubezpieczeniowe w przypadku niezdolności do pracy i inne, przysługują bowiem z mocy przepisów prawa pracy tylko osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę i nie znajdują zastosowania do osób świadczących pracę na podstawie innych umów.

p.o. DYREKTORA

Departamentu Prawnego

mgr Wojciech Gonciarz

Stanowisko
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
z dnia 08 stycznia 2008 roku

      Małopolska Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych działając zgodnie ze swymi ustawowymi uprawnieniami oraz w imieniu członków samorządu, po raz kolejny zwraca się do Dyrektorów placówek medycznych oraz Organów Założycielskich o podjęcie takich działań, które nie będą jedynie zmierzały do poprawy sytuacji płacowej pielęgniarek, a rzeczywiście ją poprawią.
      Sytuacja w Małopolsce w kwestii liczby czynnych zawodowo pielęgniarek wykonujących zawód na terenie naszej Izby niedługo wejdzie w fazę kryzysu, wywołanego gwałtownym odpływem pielęgniarek i położnych do pracy poza granicami kraju, lub też w ogóle odchodzących od zawodu.
      Dane statystyczne, jakimi dysponuje Małopolska Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych są nieubłagalne.
      Pielęgniarka i położna w etos zawodu ma wpisane poświecenie, ale pragniemy zwrócić uwagę, że jest to poświęcenie dla chorych, niemające przecież materialnego wymiaru, a nie poświęcenie dla chorego systemu wynagradzania tej grupy zawodowej.
      Na dzień dzisiejszy w wynagradzaniu pielęgniarek i położnych, w zależności od miejsca zatrudnienia istnieją ogromne różnice.
      Te różnice są najlepszym dowodem na to, że pielęgniarka i położna może otrzymywać wynagrodzenie satysfakcjonujące, stosownie do swojego wykształcenia, nakładu pracy, przepracowanego czasu i zaangażowania.
      Szukanie oszczędności na wynagrodzeniach pielęgniarek i położnych jest działaniem bardzo krótkowzrocznym i może doprowadzić do paraliżu polskiego sytemu Ochrony Zdrowia.
      Małopolska Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych musi zwrócić uwagę na niebezpieczeństwo nie reagowania na płacowe żądania pielęgniarek, które chcą jedynie być wynagradzane za swoje umiejętności, nakład pracy i wykształcenie w sposób godny i pozwalający na czerpanie z pracy poza satysfakcją zawodową także satysfakcję materialną.
      Uczciwa zapłata za pracę jest jednym z podstawowych zdobyczy cywilizacji.
      Niezwykle przykrym jest fakt, że tej uczciwości pracodawców, polskie pielęgniarki i położne szukają poza granicami naszego kraju.

      Zwracamy się do Dyrektorów placówek medycznych oraz Organów Założycielskich o poważne potraktowanie naszego stanowiska, będącego w swej istocie poza obroną członków naszego samorządu, głosem wielkiego niepokoju o funkcjonowanie systemu Ochrony Zdrowia w Polsce.

Sekretarz
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
(-) mgr Stanisław Łukasik

Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
(-) mgr Tadeusz Wadas

Stanowisko Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w sprawie niewłaściwego traktowania przez MOW NFZ podmiotów pielęgniarskich świadczących usługi w ramach nocnej i swiątecznej opieki medycznej w POZ w formacie pdf (Acrobat Reader).

Pismo Jacka Grabowskiego - Zastępcy Prezesa ds. Medycznych Narodowego Funduszu Zdrowia, w sprawie zmiany warunków finansowania świadczeń w zakresach: świadczenia pielęgniarki poz, świadczenia położnej poz, świadczenia pielęgniarki szkolnej w formacie pdf (Acrobat Reader).

Protokół ze spotkania Przedstawicieli środowiska POZ województwa małopolskiego z Dyrekcją MOW NFZ w Krakowie w dniu 23 czerwca 2008 r. w formacie pdf (Acrobat Reader).

Protokół ze spotkania Przedstawicieli środowiska POZ województwa małopolskiego z Dyrekcją MOW NFZ w Krakowie w dniu 16 czerwca 2008 r. w formacie pdf (Acrobat Reader).

Informacja dotycząca studiów pomostowych dla pielęgniarek i położnych rozpoczynających się od roku 2008 w formacie pdf (Acrobat Reader).

Ministerstwo Zdrowia: projekt systemowy „Kształcenie zawodowe pielęgniarek i położnych w ramach studiów pomostowych” w formacie pdf (Acrobat Reader).

Pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie deklaracji wyboru lekarza, pielęgniarki i/lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej

Informacja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie indywidualnych praktyk pielęgniarek i położnych. (format pdf - Acrobat Reader).

Pismo Ministerstwa Zdrowia w sprawie zatrudniania ratowników medycznych na stanowiskach pielęgniarek.

Warszawa, 2007-12-13

MINISTERSTWO ZDROWIA
Departament
Pielęgniarek i Położnych

MZ-PP-450-1337-35/LS/07

Pan
Tadeusz Wadas
Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady
Pielęgniarek i Położnych

      W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 9 listopada 2007 r. w sprawie możliwości zatrudniania ratowników medycznych na stanowiskach pielęgniarek na oddziałach szpitalnych, uprzejmie proszą o przyjęcie następujących wyjaśnień.
      W myśl dotychczas obowiązującej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, wykonywanie zawodu pielęgniarki polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, a w szczególności świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz z zakresu promocji zdrowia.
      W art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 89, poz. 590) opisany został zawód ratownika medycznego, którego wykonywanie polega przede wszystkim na dokonywaniu oceny stanu zdrowia osób będących w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego i podejmowaniu medycznych czynności ratunkowych oraz czynności mających z tymi działaniami ścisły związek, takich jak: zabezpieczanie osób znajdujących się, w miejscu zdarzenia, transportowanie osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, komunikowanie się z osobą/osobami będącymi w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego oraz udzielanie im wsparcia psychicznego. Do zadań realizowanych przez ratowników medycznych należy także organizowanie i prowadzenie zajęć z zakresu pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz medycznych czynności ratunkowych.
      Należy stwierdzić, że zawód ratownika medycznego został stworzony z myślą o konkretnym elemencie systemu opieki zdrowotnej, jakim jest ratownictwo medyczne, natomiast zakres obowiązków i uprawnień pielęgniarek jest znacznie szerszy w związku z możliwością realizacji świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz z zakresu promocji zdrowia.
      Wobec powyższego, ratownicy medyczni nie mogą być zatrudniani na stanowiskach pielęgniarek i nie mogą, realizować zadań, do wykonywania których kwalifikacje posiadają jedynie pielęgniarki.

DYREKTOR
Departamentu Pielęgniarek i Położnych

Beata Cholewka

Notatka ze spotkania Rady Społecznej
Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia
w dniu 20 grudnia 2007 r.

W spotkaniu uczestniczył Tadeusz Wadas– członek Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych.

Dnia 20 grudnia 2007 r. w trakcie spotkania Rady Społecznej procedowane były zagadnienia zgodnie z zaplanowanym porządkiem obrad. W punkcie sprawy bieżące i wolne wnioski przewodniczący Rady Pan Piotr Gryza udzielił mi głosu. W swojej wypowiedzi poruszyłem następujące problemy naszego środowiska:

stawki kapitacyjnej dla pielęgniarek i położnych na 2008 rok
posiadania gabinetu przez pielęgniarki i położne świadczącej usługi w ramach indywidualnej lub grupowej praktyki
nocnej i świątecznej wyjazdowej opieki pielęgniarskiej.

      Zakwestionowałem merytoryczną i prawną treść Zarządzeń 69 i 105 Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dostępne na stronie internetowej NFZ) jako sprzeczne z obowiązującym stanem prawnym. Prezes Jacek Paszkowski – zobowiązał się, że pilnie spotka się z przedstawicielami środowiska pielęgniarek i położnych w celu omówienia w/w problemów.

      W załączeniu do notatki - pisma złożone przez Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych.

      Pismo NRPiP do Prezesa NFZ z dnia 14 grudnia br. w formacie pdf (Acrobat Reader).

      Pismo NRPiP do Prezesa NFZ z dnia 19 grudnia br. w formacie pdf (Acrobat Reader).

(-) mgr Tadeusz Wadas

Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady
Pielęgniarek i Położnych

Uchwały, apele i wnioski

podjęte na

XXIII Sprawozdawczo – Wyborczym Okręgowym Zjeździe Delegatów

Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych

UCHWAŁY

uchwała nr 1 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie zatwierdzenia sprawozdania kadencyjnego z działalności Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych za okres IV kadencji.
uchwała nr 2 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie zatwierdzenia sprawozdania kadencyjnego z działalności Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych za okres IV kadencji.
uchwała nr 3 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie zatwierdzenia sprawozdania kadencyjnego z działalności Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych za okres IV kadencji.
uchwała nr 4 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie zatwierdzenia sprawozdania kadencyjnego z działalności Okręgowej Komisji Rewizyjnej Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych za okres IV kadencji.
uchwała nr 5 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie absolutorium dla Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych za okres IV Kadencji.
uchwała nr 6 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie liczby członków organów Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych.
uchwała nr 7 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie uchylenia w części uchwały nr 6 XXIII Sprawozdawczo – Wyborczego Okręgowego zjazdu Delegatów MOIPiP.
uchwała nr 8 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie liczby członków organów Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych.

APELE

apel nr 1 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie nakładów publicznych na ochronę zdrowia.
apel nr 2 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie konieczności określenia polityki państwa w części dotyczącej rozwoju pielęgniarstwa i położnictwa.
apel nr 3 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie finansowania kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych.
apel nr 4 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie wynagrodzeń za pracę pielęgniarek i położnych.
apel nr 5 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie zapewnienia środków finansowych dla pielęgniarek i położnych chcących ukończyć studia zawodowe na kierunkach pielęgniarstwo lub położnictwo (tzw. studia pomostowe).
apel nr 6 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie protestu pielęgniarek i położnych.
apel nr 7 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie równego traktowania w ustawowo zapewnionych warunkach płacy (podwyżek) pielęgniarek i położnych zatrudnionych w Żłobkach, Domach Pomocy Społecznej, Służbie Krwi.
apel nr 8 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie czynnego udziału reprezentantów zawodu pielęgniarek i położnych, we wszystkich organach stanowiących prawo dotyczące opłacania i wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej oraz wszelkich aspektów z tym związanych.
apel nr 9 (format pdf - Acrobat Reader).
w sprawie zobowiązania ustawodawcy do zunifikowania systemu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej oraz do ustawowego zapewnienia warunków płacy, przez co rozumie się przede wszystkim ustawowo realizowane podwyżki dla całej grupy zawodowej pielęgniarek i położnych, niezależnie od źródła ich zatrudnienia.
apel nr 10 (format pdf - Acrobat Reader).

WNIOSKI

wniosek nr 1 (format pdf - Acrobat Reader).
wniosek nr 2 (format pdf - Acrobat Reader).
wniosek nr 3 - wniosek nieprzyjęty
wniosek nr 4 - wniosek nieprzyjęty
wniosek nr 5 (format pdf - Acrobat Reader).
wniosek nr 6 (format pdf - Acrobat Reader).
wniosek nr 7 (format pdf - Acrobat Reader).
wniosek nr 8 (format pdf - Acrobat Reader).
wniosek nr 9 - wniosek wycofany
wniosek nr 10 (format pdf - Acrobat Reader).

wniosek nr 11 (format pdf - Acrobat Reader).

Opinie Konsultanta Krajowego
w Dziedzinie Pielęgniarstwa Pediatrycznego

w sprawie obsady pielęgniarskiej w oddziałach dziecięcych pracujących w trybie całodobowym,
w sprawie rozpuszczania i przygotowywania leków w oddziałach szpitalnych przez pielęgniarki.

kliknij w formacie pdf (Acrobat Reader).

Protokół ze spotkania
przedstawicieli środowiska POZ województwa Małopolskiego
z Dyrekcją MOW NFZ w Krakowie

w formacie pdf (Acrobat Reader).

Pismo Podsekretarz Stanu Anny Gręziak z dnia 24 sierpnia 2007 r.

w formacie pdf (Acrobat Reader).

APEL DO PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH

      W związku z artykułem w Dzienniku Polskim z dnia 30 sierpnia 2007 r. „Wolny handel ofiarami”, w którym został opisany proceder handlu danymi osobowymi osób poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych, w który rzekomo miały być zaangażowane pielęgniarki, zwracam się do środowiska pielęgniarek z apelem o zaprzestanie przedstawionych w artykule praktyk.

      Jednocześnie informuję, iż zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - (tekst jednolity: Dz. U. 2002 r. Nr 101 poz. 926) dane osobowe podlegają ochronie prawnej, a obrót nimi jest karalny.

      Zgodnie z art. 51 ust 1 - ustawy o ochronie danych osobowych kto (...) będąc obowiązany do ochrony danych osobowych udostępnia je lub umożliwia dostęp do nich osobom nieupoważnionym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

      Ponadto zachowanie takie stanowi naruszenia zasad etyki zawodowej pielęgniarki i jako takie może podlegać również odpowiedzialności zawodowej przed sądem korporacyjnym.

(-) mgr Tadeusz Wadas

Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady
Pielęgniarek i Położnych

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zaskarżenia przez Rząd RP dyrektywy 2005/36/WE.

w formacie pdf (Acrobat Reader).

Notatka ze spotkania Premiera Jarosława Kaczyńskiego ze stroną społeczną

W dniu wczorajszym tj. 27 czerwca 2007 r. o godzinie 18.00 w Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” przy ul. Limanowskiego w Warszawie odbyło się spotkanie P. Jarosława Kaczyńskiego Premiera RP ze stroną społeczną reprezentowaną przez przedstawicieli następujących organizacji:

Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych,
Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy,
Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych,
Federacja Związków Zawodowych Pracowników Ochrony Zdrowia
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych NSZZ "Solidarność",
Związek Zawodowy Anestezjologów,
Związek zawodowy Techników Radilogii,
Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych reprezentowanej przez E. Buczkowską Prezes i M. Marczak Sekretarz,
Naczelnej Rady Lekarskiej.

Poza Premierem ze strony rządowej uczestniczyli:

Wicepremier, Minister Finansów Zyta Gilowska,
Minister Pracy i Polityki Społecznej Anna Kalata
Wiceministerowie Zdrowia tj. Bolesław Piecha, Jarosław Pinkas i Anna Gręziak

   Premier przedstawił sytuację w kraju i w ochronie zdrowia. Zwrócił uwagę na szybki wzrost gospodarczy i na kwestię określenia tempa możliwości wzrostu wydatków społecznych na ochronę zdrowia. Za nierealne uznał postulaty jeszcze szybszego wzrostu wydatków w roku bieżącym. Dodał, że wzrost, który zaczął się w ubiegłym roku, można uzyskać w ciągu najbliższych kilku lat, a będzie on możliwy m.in. poprzez podwyżki związane z większymi kontraktami i możliwością zmniejszenia obciążeń finansowych szpitali.
   Przedstawione propozycje nie odpowiadały na złożone przez stronę społeczną postulaty.
   Strona rządowa przedstawiła dwa projekty nowelizacji ustaw - ustawy o przekazanie środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń oraz zmiany ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Obydwa projekty, już po wstępnym zapoznaniu się strony społecznej z ich treścią, spotkały się z dużą krytyką.
   W dalszej dyskusji zrodził się projekt powrotu do ponadzakładowego układu zbiorowego oraz rozmów przy tzw. „białym stole”, które odbywać się będą w gronie ekspertów, a przy którym nie będzie polityków.
   Dalsze rozmowy będą kontynuowane w poniedziałek tj. 2 lipca br. w Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” przy ul. Limanowskiego w Warszawie.

Maria Marczak
Sekretarz NRPiP

PROTEST KRAKÓW

25 czerwca 2007 r.

PROTEST WARSZAWA

23 czerwca 2007 r.

Laureatka medalu Florence Nightingale

   Zgodnie z wnioskiem z 28.12.2006 roku, Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Katolickiego Stowarzyszenia Pielęgniarek i Położnych Polskich, Konsultanta Wojewódzkiego w Dziedzinie Pielęgniarstwa i Pielęgniarstwa Położniczo-Ginekologicznego oraz Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych Pani Alina Rumun - pielęgniarka, otrzymała najwyższe odznaczenie pielęgniarskie-Medal Florence Nightingale.
   Poniżej przedstawiamy życiorys:

   Alina Rumun urodziła się 15.07.1924 roku w Zawierciu w rodzinie katolickiej. Córka Stanisławy i Henryka, jako druga z trojga dzieci. W roku 1933 rodzina przeniosła się na Śląsk, gdzie ojciec dostał pracę, a dzieci miały lepsze warunki do nauki. Uczęszczała do żeńskiego gimnazjum w Katowicach. Wybuch II Wojny Światowej w 1939 roku spowodował, że Rumunowie zmuszeni byli wrócić do Zawiercia, które wraz z całym Śląskiem zostało wcielone do Rzeszy Niemieckiej. W roku 1940 umiera matka, wkrótce potem Niemcy rekwirują dom i ogród a rodzina ulega rozproszeniu. 17-letnia Alina podczas próby przekroczenia granicy do Generalnego Gubernatorstwa zostaje ujęta i skazana przez Niemców na 3 m-ce robót w obozie karnym. Była to praca w nieludzkich warunkach, na zamarzniętych polach, w zimnie, brudzie, głodzie i wszawicy. Po powrocie z obozu udało jej się zdobyć pracę, co uchroniło ją przed zesłaniem na roboty w głąb Rzeszy. Po klęsce Niemiec Alina kontynuowała przerwaną naukę w gimnazjum. W latach 1945-1948 jest uczennicą Uniwersyteckiej Szkoły Pielęgniarsko-Położniczej, którą kończy z wynikiem bardzo dobrym uzyskując dyplom pielęgniarki i położnej.
   W swojej karierze zawodowej pracowała w: –Wojewódzkiej Poradni Skórno - Wenerologicznej przez okres 2 lat, -Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym na oddziałach neurochirurgii, interny, onkologii, na porodówce, oraz ambulatoriach klinicznych; okulistycznym, laryngologicznym. W latach 1958-1981 jest zatrudniona w Pielęgniarstwie Parafialnym. W grudniu 1981 przeszła na emeryturę, nadal pracując w Pielęgniarstwie Parafialnym jako wolontariuszka.
   W roku 1945 zafascynowana liturgią benedyktynów z Tyńca uczestniczy w nabożeństwach, konferencjach i innych uroczystościach w Opactwie Tynieckim. Poznając stopniowo regułę benedyktyńską zostaje oblatką tego zakonu. Tam zetknęła się bliżej z wybitną pielęgniarką Hanną Chrzanowską (obecnie Służebnicą Bożą). Ich przyjaźń zaowocowała współpracą w Pielęgniarstwie Parafialnym, wielkim dziele na rzecz najuboższych, najciężej i przewlekle chorych. W latach powojennych w Polsce Ludowej nie istniała instytucjonalna forma opieki domowej nad przewlekle chorymi, stąd Pielęgniarstwo Parafialne wypełniło tą istotną lukę. Działalność Pielęgniarstwa Parafialnego objęła Kraków i wkrótce potem całą diecezję krakowską. Po śmierci Hanny Chrzanowskiej w 1973 roku, Alina Rumun mając dobre przygotowanie fachowe kontynuuje rozpoczęte dzieło, koordynując pracę pielęgniarek sprawujących opiekę w domach. Do zadań Pielęgniarstwa Parafialnego należało: zebranie możliwie dużej grupy personelu fachowego do opieki nad chorymi w domach, zamieszkujących najczęściej w trudnych warunkach, zdanych niekiedy tylko na pomoc sąsiadów, współpraca z oddziałami szpitalnymi, zwłaszcza z onkologicznym, przeszkolenie wolontariuszy do sprawowania codziennej opieki, organizowanie rekolekcji dla chorych oraz transportu do domów rekolekcyjnych, pozyskiwanie do współpracy studentów i kleryków. Ponadto do zadań należało prowadzenie kursów pielęgniarskich dla sióstr zakonnych. Ukończenie kursu, było potwierdzane zaświadczeniem (podpisywane osobiście przez kardynała K. Wojtyłę), na podstawie, którego siostry zakonne mogły otrzymać pracę w szpitalach i domach opieki.
   Alina Rumun kontynuuje swoją działalność w Pielęgniarstwie Parafialnym jako wolontariuszka do roku 1995.. Działalność w tym okresie przypadła na ciężkie lata stanu wojennego w Polsce. Pomimo reglamentacji środków żywności, czystości, benzyny, w systemie kartkowym, udało się jej nadal organizować wyjazdy na wypoczynek dla kilkuset osób (ok. 500 rocznie). W roku 1982 zorganizowała wczasy dla 281 chorych oraz 4 turnusy dla 113 dzieci specjalnej troski, w 1983 roku wyjazdy letnie dla 437 chorych i 81 dzieci. W następnych latach liczba wyjeżdżających chorych zwiększyła się. . Dla porównania w latach 60/70 organizowano wyjazdy dla 100 – 200 chorych a w latach 80/90 uczestniczyło w nich 400 – 600 chorych w różnych ośrodkach diecezji.
   Przez wiele lat działała w Polskim Towarzystwie Pielęgniarskim.
   Jest autorką wielu artykułów dotyczących problemów ludzi chorych i starych oraz autorką rozdziału „Pielęgnowanie na oddziale neurochirurgicznym” w podręczniku pod redakcją Teresy Kulczyńskiej „Pielęgniarstwo Specjalistyczne”.
   Aktualnie przebywa w domu opieki w Podgórkach Tynieckich, gdzie nadal prowadzi korespondencję z byłymi podopiecznymi.

   Gratulujemy serdecznie. O uroczystym wręczeniu medalu redakcja poinformuje w kolejnym numerze „Ad Vocem”.

(-) mgr Tadeusz Wadas

Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady
Pielęgniarek i Położnych

Notatka z posiedzenia Komisji Rodziny i Polityki Społecznej oraz Komisji Zdrowia
w Senacie RP z dnia 19.06.2007 r.

   Tematyka wspólnego posiedzenia Senackich Komisji dotyczyła kontynuacji prac związanych z pierwszym czytaniem projektu ustawy o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz ustawy o pomocy społecznej (druk senacki nr 296).
   Posiedzenie prowadził P. Antoni Szymański Przewodniczący Komisji Rodziny i Polityki Społecznej.
   Zaproponował, aby przyjąć sposób debatowania uwzględniający następującą kolejność wypowiedzi:

Ministerstwo Zdrowia,
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej,
Narodowy Fundusz Zdrowia,
Senatorowie,
strona społeczna,
odpowiedzi strony rządowej.

   MZ reprezentował m.in. Marek Ludwik Grabowski Podsekretarz Stanu, który krytycznie ustosunkował się do projektu zwracając uwagę, iż poprzez wprowadzenie proponowanych przepisów zniknie granica pomiędzy domami pomocy społecznej a zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym.
   MPiPS reprezentowane było m.in. przez Krystynę Wyrwicką Z-ca Dyrektora Departamentu Pomocy i Integracji Społecznej, która w imieniu MPiPS negatywnie oceniła projekt nowelizacji ustawy.
   W imieniu NFZ wypowiadał się P. Jacek Grabowski Zastępca Prezesa ds. Medycznych, który również krytycznie ocenił projekt i stwierdził, że istnieje możliwość kontraktowania świadczeń zdrowotnych na rzecz mieszkańców dps.
   Dyskusję senatorów rozpoczął Senator Mieczysław Augustyn, który zauważył, iż zarówno strona rządowa, jak i NFZ nie ustosunkowali się do zagadnienia całodobowych świadczeń zdrowotnych wykonywanych na rzecz mieszkańców domów pomocy społecznej i nie wskazali jak problem należy rozwiązać. Istniejące od roku rozwiązania prawne dotyczące możliwości tworzenia fili zoz w dps nie zafunkcjonowały, a ponadto nie było rozpisanego przez NFZ konkursu na ten rodzaj świadczeń.
   Senator Stanisław Karczewski złożył wniosek o odrzucenie projektu. Stwierdził, iż wg jego rozeznania pielęgniarki nie powinny pracować w dps.
   Senator Janina Fetlińska złożyła wniosek o odroczenie debaty nad projektem do czasu przyjęcia przez rząd projektu ustawy o ubezpieczeniu pielęgnacyjnym, bo być może przepisy tego nowego aktu prawnego rozwiążą sprawę.
   Senator Władysław Sidorowicz poparł rozwiązania zawarte w projekcie ustawy o możliwości tworzenia zespołów opieki długoterminowej w domach pomocy, jako rozwiązanie wychodzące naprzeciw rzeczywistemu zapotrzebowaniu.
   P. Dorota Urbańska Przewodnicząca Zespołu ds. dps przy NRPiP oraz dyrektor DPS w Pile krytycznie ustosunkowali się do wypowiedzi przedstawicieli strony rządowej. Przywołała jako praktyk problemy z jakimi musi sobie radzić, aby zapewnić ciągłość całodobowej opieki medycznej. Zwróciła uwagę na fakt rezygnacji z pracy pielęgniarek z dps na rzecz pracy w ochronie zdrowia. Poparła rozwiązanie zawarte w projekcie ustawy.
   P. M. Marczak Sekretarz NRPiP ustosunkowała się do tej części wypowiedzi strony rządowej dotyczącej faktycznego zapotrzebowania na świadczenia zdrowotne i na podstawie danych z dps zebranych z obszaru działania dwóch okręgowych izb podała liczbę wykonywanych świadczeń zdrowotnych należących do kompetencji pielęgniarki. Zwróciła uwagę, iż wskazywana przez MZ forma indywidualnej praktyki pielęgniarskiej nie może być wykonywana w ramach stosunku pracy. Zwróciła uwagę, iż NFZ nie udostępnił danych dotyczących liczby zakontraktowanych świadczeń pielęgniarskich z zakresu poz na rzecz mieszkańców dps. W imieniu NRPiP poparła przedmiotowy projekt ustawy.
   P. Ewa Obuchowska członek Zarządu Krajowego OZZPiP krytycznie odniosła się do wypowiedzi Senatora S. Karczewskiego i stwierdziła, iż szkoda, że nie przyjął zaproszenia pielęgniarek do dps, bo może wówczas miałby większe rozeznanie w tak trudnym temacie. Stwierdziła, że odkładanie problemu nie jest dobrym rozwiązaniem, gdyż powoduje tylko jego nasilenie.
   W głosowaniu odrzucono wniosek Senatora S Karczewskiego o odrzucenie projektu i przyjęto wniosek Senator J. Fetlińskiej odroczenia debaty do czasu przyjęcia przez rząd projektu ustawy pielęgnacyjnej.

Maria Marczak Sekretarz NRPiP

Hymn pielęgniarski

W świat niesiemy swe serca gorące
Najpiękniejsze głosimy idee
Aby ludziom dać pokój i słońce
By cierpiącym przywrócić nadzieję.

Zawód nasz przeszedł wielkie dni chwały
Gdy o wolność się walki toczyły
Pielęgniarki na frontach też były
I ofiarnie swą służbę pełniły.

W służbie naszej przodować będziemy
Dla Ojczyzny - Jej dobra pracować
A gdy trzeba i ginąć będziemy
Żeby życie ludzkie ratować

My nie chcemy, ni wojen, ni bojów
Dość krwi bratniej i ofiar faszyzmu
My jesteśmy siostrami pokoju
Służyć chcemy idei humanizmu.

"Oświadczenie Posłów do Parlamentu Europejskiego z Platformy Obywatelskiej ws. Potraktowania pielęgniarek przez Policję przed Kancelarią Premiera."
w formacie pdf (Acrobat Reader).

List Przewodniczącej Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych

OGÓLNOPOLSKI ZWIĄZEK ZAWODOWY
PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH
ZARZĄD KRAJOWY
z siedzibą w Warszawie, ul. Starościńska 1 B lok. 16
02-516 Warszawa, tel./fax. 542 42 33, 542 42 34,
fax. (022) 646 42 34
www.ozzpip.org.pl e-mail: biuro@ozzpip.org.pl

NIP 888-20-68-724 REGON 910234133

Warszawa, 31-05-2007

Szanowny Pan
Tadeusz Wadas
Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Izby
Pielęgniarek i Położnych

Drogie Koleżanki i Koledzy,

   Po raz kolejny nasze środowisko występuje zjednoczone w interesie pielęgniarek i położnych, rozpoczynając spory zbiorowe dla poprawy warunków pracy i płacy. Nie jest jednak naszym celem uzyskanie jedynie medialnego rozgłosu, mamy nadzieję na zrobienie kolejnego, po ubiegłorocznych podwyżkach, realnego kroku w kierunku poprawy naszej sytuacji.
   W tym celu, dla pokazania naszym partnerom społecznym, liczebności, wewnętrznej spójności i solidarności naszego środowiska, Zarząd Krajowy OZZPiP zamierza zorganizować w dniu 19 czerwca br manifestację pielęgniarek i położnych w Warszawie.
   Zależy nam na licznym uczestnictwie naszych koleżanek i kolegów w tej manifestacji, z drugiej jednak strony jest dla OZZPiP znaczny wysiłek organizacyjno - finansowy.
   Dlatego też zwracamy się do Państwa z prośbą o udzielenie regionalnym, międzyzakładowym i zakładowym strukturom naszego Związku możliwej pomocy w zakresie organizacji i finansowania wyjazdu zainteresowanych przedstawicieli naszego środowiska na manifestację.
   Im więcej osób uczestniczyć będzie w naszym spotkaniu 19 czerwca br., tym lepiej słyszalny będzie głos całego naszego środowiska.

Z poważaniem,

/-/ Dorota Gardias
Przewodnicząca
Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego
Pielęgniarek i Położnych

INFORMACJA

   Zachęcamy członków naszego samorządu do przesyłania nam tekstów (w formie elektronicznej) poruszających problemy naszego środowiska, bądź też prezentujących ciekawe informacje dotyczące praktyki pielęgniarek i położnych.

   Ad vocem jest jedyną gazetą środowiska pielęgniarskiego w Małopolsce - zachęcamy do jej współredagowania.

    Ocenę przesłanych materiałów oraz decyzję o publikacji danego tekstu podejmuje Zespół Redakcyjny, odpowiadający za merytoryczny poziom wydawnictwa.

   Jednocześnie informujemy, że nie odsyłamy nadesłanych materiałów, a autorzy nie będą informowani o niedopuszczenia tekstu do druku.

„Nowe przepisy regulujące zasady prowadzenia
dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej”

Przepisy ogólne.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej - zakład opieki zdrowotnej jest obowiązany prowadzić dokumentację medyczną osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych zakładu.

Zakład zobowiązany jest do zapewnienia ochrony danych zawartych w dokumentacji medycznej.

Dokumentacja medyczna zawiera, co najmniej:
1. oznaczenie pacjenta, pozwalające na ustalenie jego tożsamości,
2. oznaczenie zakładu opieki zdrowotnej ze wskazaniem komórki organizacyjnej zakładu, w której udzielono świadczeń zdrowotnych,
3. opis stanu zdrowia pacjenta lub udzielonych mu świadczeń zdrowotnych,
4. datę sporządzenia.
Zasady udostępniania dokumentacji medycznej.

Zakład zobowiązany jest udostępnić dokumentację medyczną:
1. pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu bądź osobie upoważnionej przez pacjenta,
2. zakładom opieki zdrowotnej, jednostkom organizacyjnym tych zakładów i osobom wykonującym zawód medyczny poza zakładami opieki zdrowotnej, jeżeli dokumentacja ta jest niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczeń zdrowotnych,
3. właściwym do spraw zdrowia organom państwowym oraz organom samorządu lekarskiego w zakresie niezbędnym do wykonywania kontroli i nadzoru,
4. Ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, sądom i prokuratorom oraz sądom i rzecznikom odpowiedzialności zawodowej, w związku z prowadzonym postępowaniem,
5. uprawnionym na mocy odrębnych ustaw organom i instytucjom, jeżeli badanie zostało przeprowadzone na ich wniosek,
6. organom rentowym oraz zespołom do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, w związku z prowadzonym przez nie postępowaniem,
7. rejestrom usług medycznych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia rejestrów,
8. zakładom ubezpieczeń na zasadach określonych w przepisach o działalności ubezpieczeniowej.
Dokumentacja medyczna może być udostępniona także szkole wyższej lub jednostce badawczo-rozwojowej do wykorzystania dla celów naukowych, bez ujawniania nazwiska i innych danych umożliwiających identyfikację osoby, której dokumentacja dotyczy.

Dokumentacja medyczna jest udostępniana:
1. do wglądu w zakładzie opieki zdrowotnej,
2. poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii,
3. poprzez wydanie oryginału za pokwitowaniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu, jeśli uprawniony organ lub podmiot żąda udostępnienia oryginałów tej dokumentacji.
Za sporządzenie wyciągów, odpisów lub kopii dokumentacji medycznej Zakład pobiera opłatę.

Wysokość opłaty ustala kierownik zakładu opieki zdrowotnej w regulaminie porządkowym, z tym, że maksymalna wysokość opłaty za:
1. jedną stronę wyciągu lub odpisu dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,0015 przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale
2. jedną stronę kopii dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,00015 przeciętnego wynagrodzenia,
3. sporządzenie wyciągu, odpisu lub kopii dokumentacji medycznej na elektronicznym nośniku danych, jeżeli zakład prowadzi dokumentację medyczną w formie elektronicznej - nie może przekraczać 0,001 przeciętnego wynagrodzenia,
Okresy przechowywania dokumentacji medycznej.

Dokumentacja medyczna jest przechowywana przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu, z wyjątkiem:
1. dokumentacji medycznej w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił zgon,
2. zdjęć rentgenowskich przechowywanych poza dokumentacją medyczną pacjenta, które są przechowywane przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wykonano zdjęcie,
3. skierowań na badania lub zleceń lekarza, które są przechowywane przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zrealizowano świadczenie będące przedmiotem skierowania lub zlecenia.
Rodzaje i zakres dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej w świetle nowego rozporządzenia Ministra Zdrowia.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej oraz sposobu jej przetwarzani (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm.) rozróżniamy dwa rodzaje dokumentacji medycznej:
1. dokumentację indywidualną - odnoszącą się do poszczególnych pacjentów korzystających ze świadczeń zdrowotnych zakładu opieki zdrowotnej oraz,
2. dokumentację zbiorczą - odnoszącą się do ogółu pacjentów korzystających ze świadczeń zdrowotnych zakładu lub określonych grup tych pacjentów.
Dokumentacja indywidualna jest prowadzona w postaci pisemnej lub elektronicznej i podpisywana przez pracownika zakładu zgodnie z uprawnieniami zawodowymi i ustalonym w zakładzie zakresem czynności.

Wpisy dotyczące ciąży.

Przy dokonywaniu wpisów w dokumentacji dotyczących czasu trwania ciąży, poronień, urodzeń żywych i zgonów płodów stosuje się następujące kryteria oceny określone w załączniku do rozporządzenia:
Czas trwania ciąży oblicza się w tygodniach, licząc od pierwszego dnia ostatniego normalnego krwawienia miesięcznego.
Poronieniem określa się wydalenie lub wydobycie z ustroju matki płodu, który nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli, o ile nastąpiło to przed upływem 22 tygodnia ciąży (21 tygodni i 6 dni).
Urodzeniem żywym określa się całkowite wydalenie lub wydobycie z ustroju matki noworodka, niezależnie od czasu trwania ciąży, który po takim wydaleniu lub wydobyciu oddycha lub wykazuje jakiekolwiek inne oznaki życia, takie jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli, bez względu na to, czy sznur pępowiny został przecięty lub łożysko zostało oddzielone.
Zgonem płodu (urodzenie martwe) określa się zgon następujący przed całkowitym wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki, o ile nastąpił po upływie 22. tygodnia ciąży lub później. O zgonie świadczy to, że po takim wydaleniu lub wydobyciu płód nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli.
Dokumentację należy prowadzić czytelnie. Kolejne wpisy sporządza się w porządku chronologicznym, zaznaczając koniec każdego wpisu, i opatruje czytelnym podpisem osoby je sporządzającej z podaniem danych ją identyfikujących.

Wpis dokonany w dokumentacji nie może być z niej usunięty, a jeżeli został dokonany błędnie, należy go skreślić oraz opatrzyć datą skreślenia, krótkim omówieniem skreślenia i podpisem osoby dokonującej skreślenia.

Za prawidłowe prowadzenie dokumentacji odpowiada kierujący komórką organizacyjną zakładu.

Dokumentacja indywidualna dzieli się na dokumentację indywidualną wewnętrzną przeznaczoną na potrzeby zakładu oraz dokumentację indywidualną zewnętrzną przeznaczoną na potrzeby pacjenta korzystającego ze świadczeń zdrowotnych udzielanych w zakładzie.

Dokumentacją indywidualną wewnętrzną są w szczególności: historia zdrowia i choroby oraz historia choroby.

Dokumentacją indywidualną zewnętrzną są w szczególności: skierowania do szpitala, innego zakładu lub innej osoby udzielającej świadczeń zdrowotnych poza zakładem, a także inne skierowania na badania diagnostyczne i konsultacje, zaświadczenia, orzeczenia, opinie lekarskie, karta przebiegu ciąży oraz karty informacyjne z leczenia szpitalnego.

W dokumentacji indywidualnej wewnętrznej dokonuje się wpisu o wydaniu dokumentacji indywidualnej zewnętrznej lub załącza jej kopie.

Dokumentacja indywidualna, jeżeli przepisy rozporządzenia nie stanowią inaczej, zawiera:
1. dane identyfikujące zakład:
  1. nazwę zakładu i jego siedzibę,
  2. adres zakładu wraz z numerem telefonu,
  3. kod identyfikacyjny zakładu stanowiący I część systemu kodu resortowego;
2. dane identyfikujące jednostkę organizacyjną zakładu:
  1. nazwę jednostki organizacyjnej zakładu,
  2. adres jednostki organizacyjnej zakładu wraz z numerem telefonu,
  3. kod identyfikacyjny jednostki organizacyjnej zakładu stanowiący V część systemu kodu resortowego;
3. dane identyfikujące pacjenta:
  1. nazwisko i imię (imiona),
  2. datę urodzenia,
  3. oznaczenie płci,
  4. adres zameldowania, zamieszkania lub pobytu,
  5. numer PESEL - jeżeli został nadany, w przypadku noworodka - numer PESEL matki, a w przypadku braku numeru PESEL - serię i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość;
4. dane identyfikujące lekarza, pielęgniarkę, położną udzielających świadczeń zdrowotnych oraz lekarza kierującego na badania lub leczenie:
  1. nazwisko i imię,
  2. tytuł zawodowy,
  3. uzyskane specjalizacje,
  4. numer prawa wykonywania zawodu,
  5. podpis lekarza;
5. datę dokonania wpisu;
6. istotne informacje dotyczące stanu zdrowia i choroby oraz procesu diagnostycznego, leczniczego, pielęgnacyjnego uzyskane w toku badania lub konsultacji, w szczególności:
  1. opis czynności wykonywanych przez lekarza, pielęgniarkę, położną,
  2. rozpoznanie choroby, problemu zdrowotnego lub urazu,
  3. zalecenia,
  4. informacje o wydanych orzeczeniach lub zaświadczeniach lekarskich;
7. informacje dotyczące udzielonych świadczeń zdrowotnych oraz inne informacje wynikające z odrębnych przepisów.
Każdy z dokumentów, będący częścią dokumentacji, musi umożliwiać identyfikację pacjenta, którego dotyczy, oraz osoby sporządzającej dokument, a także być opatrzony datą jego sporządzenia.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie tożsamości pacjenta, w dokumentacji dokonuje się oznaczenia „NN”, z podaniem przyczyny i okoliczności uniemożliwiających ustalenie tożsamości.

Do prowadzonej dokumentacji wewnętrznej włącza się kopie przedstawionych przez pacjenta dokumentów medycznych lub odnotowuje się zawarte w nich informacje istotne dla procesu diagnostycznego, leczniczego lub pielęgnacyjnego.

Dokument włączony do dokumentacji wewnętrznej nie może być z niej usunięty.

Każdą stronę dokumentacji indywidualnej oznacza się, co najmniej imieniem i nazwiskiem pacjenta.

Zbigniew Cybulski

Odpowiedź Ministra Pracy i Polityki Społecznej na pismo w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych samorządu terytorialnego

Warszawa, 13.12.2006 roku

MINISTER
PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ

DPS-V-076-24-6837-JŁ/06

Pan Tadeusz Wadas
Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej
Izby Pielęgniarek i Położnych

Szanowny Panie Przewodniczący

Odpowiadając na Pana pismo z dnia 21 listopada br. w sprawie wprowadzenia zmian w przepisach rozporządzenia RM z dnia 2 sierpnia 2005 roku w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 146, poz. 1222 z późn. zm.), uprzejmie wyjaśniam , co następuje:

Systemy wynagradzania mające zastosowanie do określonej grupy pracowników są z reguły pochodnymi przepisów regulujących ich status prawny. Warunki wynagradzania i świadczenia związane z pracą określają obowiązujące u danego pracodawcy przepisy szczególne i inne przepisy prawa pracy. Z uwagi na powyższe możliwe i zasadne jest zróżnicowanie warunków wynagradzania określonych grup zawodowych zatrudnionych u pracodawców o odmiennym statusie prawnym.
Status prawny, w tym warunki wynagradzania, pracowników zakładów opieki zdrowotnej określają przepisy szczególne. Do pracowników zatrudnionych w zakładach opieki zdrowotnej (funkcjonujących w sferze budżetowej jak i poza tą sferą) ma zastosowanie ustawa o zakładach opieki zdrowotnej z 30 sierpnia 1991 r. (Dz. U. nr 91, poz. 408, z późn. zm.) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 8 czerwca 1999 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 52, poz. 453, z późn. zm.), które jest stosowane wyłącznie w zoz sfery budżetowej (państwowej i samorządowej). Wymieniona ustawa w sposób odrębny i uwzględniający specyfikę zakładów opieki zdrowotnej, w tym przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga całodobowych świadczeń zdrowotnych, ustalają uprawnienia pracowników wykonujących zawody medyczne w zakresie niektórych składników wynagrodzenia - dodatków za pracę w porze nocnej oraz niedziele i święta (art. 321 ustawy o zoz).
Stosowanie analogicznych, jak w niektórych zoz, uprawnień płacowych wyłącznie do pielęgniarek zatrudnionych w domach pomocy społecznej nie znajduje uzasadnienia.
Status prawny pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej określają również przepisy szczególne tj.: ustawa z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2001 r. nr 142, póz. 1593 z późn. zm.) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z 2 sierpnia 2005 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 146, poz. 1222, z późn. zm.).
Wymienione rozporządzenie Rady Ministrów ma charakter ramowy. Z uwagi na bardzo szeroki zakres działania jednostek organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego obejmujący problematykę m.in.: pomocy społecznej, oświaty, gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, oczyszczania, wodociągów i kanalizacji, energetyki cieplnej, komunikacji, planowania przestrzennego, a także zróżnicowane możliwości finansowe poszczególnych pracodawców - Rada Ministrów określając zasady wynagradzania pracowników zatrudnionych w wymienionych jednostkach przyjęła, iż pracodawcy będą samodzielnie ustalać miesięczne stawki wynagrodzenia zasadniczego, na podstawie tabeli punktowych rozpiętości kategorii zaszeregowania (określonej w załączniku nr l do rozporządzenia), a także najniższego wynagrodzenia zasadniczego ustalonego przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego i wartości jednego punktu w złotych ustalonego przez pracodawcę w porozumieniu z wymienionym organem (§ 3 rozporządzenia). Finansowanie wydatków na wynagrodzenia pracowników samorządowych następuje w ramach środków przewidzianych na ten cel w budżetach własnych jednostek samorządu terytorialnego, dlatego też przepisy ww. rozporządzenia Rady Ministrów umożliwiają dostosowanie wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego i wartości jednego punktu w złotych, do możliwości finansowych poszczególnych pracodawców. Temu celowi służy także - wynikająca z przepisu § 3 ust. 5 rozporządzenia - możliwość obniżenia lub podwyższenia o nie więcej niż 10%, ustalonych zgodnie z ust. 3, wysokości miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego. Omawiane przepisy umożliwiają ustalenie pożądanego u danego pracodawcy poziomu stawek wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego.
Z powyższych względów, w rozporządzeniu określono jedynie podstawowe wysokości dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, w tym dodatku za pracę w porze nocnej, którego wysokość uwzględnia powszechną gwarancję określoną w art. 1518 § l Kodeksu pracy. Widełkowe zaszeregowanie ustalone dla poszczególnych stanowisk pracy, możliwość tworzenia przez pracodawcę funduszu premiowego i funduszu nagród pozwalają, zdaniem Departamentu, na prowadzenie właściwej zakładowej polityki płac.
Należy mieć także na uwadze, że pracodawca samorządowy ma możliwość wprowadzenia korzystniejszych warunków wynagradzania pracowników (w tym ewentualnych preferencji dla określonej grupy pracowników), niż wynikające z omawianego rozporządzenia Rady Ministrów, w drodze układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania (art. 771 i 772 Kodeksu pracy). Przy uwzględnieniu ograniczeń przewidzianych w art. 239 § 3 i art. 24126 § 2 k.p., powyższe regulacje zakładowe nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż mające do nich zastosowanie przepisy szczególne, o których mowa wyżej (art. 9 § 2 k.p.).
W przedstawionym stanie prawnym postulaty Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych dotyczące zmian w zakresie dodatku za pracę w porze nocnej i na drugiej zmianie oraz dodatku za pracę w niedziele, święta i dni wolne od pracy nie powinny być przedmiotem odgórnych ustaleń.

     Należy mieć na uwadze, że ewentualne wprowadzenie przez Radę Ministrów przedmiotowych zmian wiązałoby się z obligatoryjnymi skutkami finansowymi dla pracodawców i mogłoby skutkować podobnymi żądaniami innych grup pracowników (np. opiekunek, personelu kuchennego, pracowników pilnujących) zatrudnionych nie tylko w domach pomocy społecznej ale i innych samorządowych jednostkach (np. izbach wytrzeźwień). Przy czym pragnę zauważyć, że personel pielęgniarski w domach pomocy społecznej jest jedną z lepiej uposażonych grup pracowników.
     Mając na uwadze powyższe uprzejmie informuję, że aktualnie nie przewiduje się zmian omawianego rozporządzenia w tak szerokim zakresie jak przedstawiony w piśmie Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych, Możliwe jest natomiast podwyższenie zaszeregowań pielęgniarek, chociaż nie sądzę, aby miało to większy wpływ na faktyczne podwyższenie wynagrodzeń tej grupy zawodowej.
     Na marginesie pragnę zauważyć, że uprawnienia pracowników samorządowych, a więc i pielęgniarek zatrudnionych w domach pomocy społecznej, w zakresie wysokości nagród jubileuszowych i odpraw emerytalnych są korzystniejsze niż dla pracowników zoz.
     Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zawsze stało na stanowisku, że zatrudnienie pielęgniarek w domach pomocy społecznej jest niezbędne, w szczególności w domach pomocy społecznej dla osób przewlekle chorych, w tym przewlekle psychicznie chorych oraz dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Kwestią sporną jest wyłącznie źródło finansowania usług medycznych i środków na wynagrodzenia osób świadczących te usługi w domach pomocy społecznej. Od 1998 roku Minister Pracy i Polityki Społecznej czynił starania, aby personel medyczny realizujący usługi w domach pomocy społecznej finansowany był ze środków wcześniej Kas Chorych, a obecnie Narodowego Funduszu Zdrowia.
     Taka możliwość pojawiła się, w związku z nowelizacją ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 2a w/w ustawy istnieje możliwość w ramach struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej wydzielenie jednostki organizacyjnej zlokalizowanej na terenie jednostki organizacyjnej pomocy społecznej w celu udzielania świadczeń zdrowotnych mieszkańcom domów pomocy społecznej. Mam jednak duże wątpliwości co do tego, czy przepis ten będzie wykorzystywany w praktyce.
     Domy pomocy społecznej zapewne są zainteresowane takim rozwiązaniem; co jednak robić w sytuacji gdy zoz nie będzie chciał podejmować takich działań.
     Jestem przekonany, że gdyby przepis ten obligował zoz-y do tworzenia swoich filii na terenie domów pomocy społecznej, wówczas zniknęłyby problemy związane z zasadami wynagradzania pracowników medycznych w domach pomocy społecznej, w tym w szczególności pielęgniarek.
     Jednocześnie informuję, że wystąpiłem w tej sprawie do Pani Minister Gręziak, Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia , która deklarowała współpracę w zakresie działań zmierzających do zmiany regulacji płacowych pracowników medycznych w domach pomocy społecznej.

Z poważaniem

MINISTER
z up.
PODSEKRETARZ STANU

Bogdan Socha

Opinia prawna w sprawie następstw niektórych uregulowań prawnych wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588)

Warszawa, dnia 5 grudnia 2006 r.

Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) wprowadza z dniem 1 stycznia 2007 r. definicję działalności gospodarczej i pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z którą działalnością taką jest działalność zarobkowa: 1) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa; 2) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż; 3) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9¹⁾.

Konsekwencją w/w zmiany jest wprowadzenie nowego art. 5b, który brzmi:

„art. 5b.

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemąjąca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1 ²⁾. , uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.".

W związku z wyłączeniem z definicji działalności gospodarczej czynności określonych w art. 5b, z dniem 1 stycznia 2007 r. osoby rozliczające się do tej pory wg 19% podatku liniowego zmuszone będą do rozliczania się wg skali wynikającej z art. 27 ustawy tj. wg skali progresywnej. Wyjątek stanowią przychody uzyskiwane z udziału w spółce niebędącej osobą prawną. Kolejnym niekorzystnym skutkiem będzie zmiana finansowania składek na ubezpieczenia społeczne, co ewidentnie podwyższy koszty działalności, zarówno osoby świadczącej usługi medyczne, jak i zleceniodawcy. Osoby prowadzące działalność mogą bowiem opłacać ZUS w kwocie minimalnej ustalonej kwotowo w oparciu o obowiązujące przepisy prawa: art. 18 ust. 8, art. 22 ust. l i art. 121 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 1998 r. Nr 137 póz. 887 z późn. zm.); art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. 2002 r. Nr 199 póz. 1673 z późn. zm.) oraz w oparciu o komunikaty Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wydane na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j.: Dz. U. 2004 r. Nr 39 póz. 353 z późn. zm.).

Przytoczona powyżej regulacja art. 5b ust. l skutkuje tym, że osoby świadczące usługi medyczne w ramach tzw. kontraktów - w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki/położnej lub indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki/położnej (tzw. samozatrudnienie), zmuszone będą do odprowadzania wyższego podatku dochodowego. Umowy kontraktowe zachowają swoją ważność, jedynie zasady rozliczania z budżetem państwa ulegną zmianie na niekorzyść podatnika. Prywatna praktyka pielęgniarki/położnej nie może zatrudniać pracowników/współpracowników (brak jest w ustawie z dnia 5 lipca 1996r. o zawodach pielęgniarki i położnej stosownego zapisu, takiego jakim dysponują lekarze w art. 53 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty [t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 226, poz. 1943 ze zm.]), natomiast pielęgniarka/położna zobligowana jest do wykonywania zawodu osobiście. Dlatego też świadcząc usługi na rzecz zakładów opieki zdrowotnej, świadczy je osobiście, na ogół w miejscu i czasie wskazanym przez zleceniodawcę, częstokroć pod jego kierunkiem. Powyższe wynika ze specyfiki działalności zakładów opieki zdrowotnej. Hipotetycznie można by przyjąć, że umowy kontraktowe zawierać będą dodatkowe postanowienia, które wykluczą zastosowanie przepisu art. 5b ust. 1.

Dyskusyjną może być też treść art. 5b ust. l pkt 3, albowiem indywidualna praktyka ponosi odpowiedzialność solidarną wspólnie z spzoz-em za szkody wyrządzone w wyniku realizacji kontraktu (art. 35 ust. 5 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej). Solidarna odpowiedzialność za wyrządzone szkody związane z realizacją kontraktu wskazuje na ponoszenie ryzyka gospodarczego przez podatnika (indywidualną praktykę). W sytuacji, gdy dochodzi do powstania szkody z przyczyn leżących po stronie indywidualnej praktyki, pacjent występuje z roszczeniem do zakładu opieki zdrowotnej, ponieważ tam udzielono mu świadczenia. W przypadku procesu sądowego pozwanymi solidarnie winni być wówczas zoz i osoba prowadząca indywidualną praktykę. W końcowym efekcie, nawet jeżeli zoz zapłaci pacjentowi stosowne należności, zakład opieki zdrowotnej ma roszczenie regresowe do zleceniobiorcy usług medycznych (prywatnej praktyki). Należy mieć również na względzie fakt, iż odpowiedzialność cywilna osoby wykonującej świadczenia medyczne wynika z art. 444 i nast. kodeksu cywilnego, które zawarte są w księdze trzeciej - Zobowiązania tytuł VI Czyny niedozwolone.

W omawianej sytuacji należy również wziąć pod uwagę inny wariant, a mianowicie należy spodziewać się, że organy kontroli skarbowej kwestionować mogą takie zapisy umowy, które zdaniem fiskusa zmierzają do obejścia przepisów prawa podatkowego. Postępowanie podatkowe trwa dość długo, natomiast przepisy prawa umożliwiają skarbowi państwa ściągnięcie w drodze egzekucji naliczonych przez urząd skarbowy podatków. Zatem ryzyko, jakie może ponosić osoba wykonująca zawód w omawianej formie jest duże. Zanim dojdzie do postępowania podatkowego sugerowałabym wystąpienie przez podatnika do organu podatkowego w trybie art. 14a § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) z zapytaniem, czy omawiane kontrakty wypełniają dyspozycję art. 5b ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja, o której mowa w art. 14a § l, jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej.

Skorzystanie z art. 5b ust. 2 tzn. świadczenie usług przez grupową praktykę w formie spółki nie posiadającej osobowości prawnej, jest niestety niemożliwe z uwagi na treść art. 27a ust. l o zawodach pielęgniarki i położnej, który jednoznacznie stanowi, że grupowa praktyka pielęgniarek, położnych nie może być wykonywana w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej na podstawie umowy cywilnoprawnej o udzielanie świadczeń zdrowotnych.

________________________
¹⁾ art. 10 ust. 1. Źródłami przychodów są:

stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
działalność wykonywana osobiście,
pozarolniczą działalność gospodarcza,
działy specjalne produkcji rolnej,
nieruchomości lub ich części,
najem, podnajem, dzierżawa, poddzierźawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierźawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c),
odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy,
-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany,
inne źródła.

________________________
²⁾art. 8.

Iwona Choromańska
radca prawny

Odpowiedź Ministerstwa Finansów na zapytanie Naczelnej Izby Lekarskiej w sprawie interpretacji ustawy o podatku

Odpowiedź Ministerstwa Finansów na zapytanie Naczelnej Izby Lekarskiej w sprawie interpretacji ustawy o podatku ("kliknij") format pdf - Acrobat Reader

Konsultant Krajowy w dziedzinie Pielęgniarstwa Rodzinnego
mgr Ewa Obrzut
Adres do korespondencji: SZPZLO Warszawa - Wola
ul. Ciołka 11, 01-445 Warszawa tel. 836-89-70, fax. 837-81-27, kom.600 575 100

Warszawa 9.11.2006 r.

Konsultanci Wojewódzcy
w dziedzinie pielęgniarstwa,
pielęgniarstwa rodzinnego

Dotyczy wstrzymania w obrocie i całkowitego zakazu stosowania leku CORHYDRON;

Zwracam się do wszystkich konsultantów wojewódzkich w dziedzinie pielęgniarstwa, a w szczególności pielęgniarstwa rodzinnego o podjęcie natychmiastowych działań mających na celu przekazanie wszystkim pielęgniarkom środowiskowym / rodzinnym informacji Ministra Zdrowia zawartej w komunikacie z dnia 9 listopada 2006 roku, o całkowitym wstrzymaniu w obrocie i zakazie stosowania wszystkich dawek i serii leku Corhydron. Jednocześnie czasowo jako lek zastępczy w komunikacie Ministra Zdrowia został wskazany lek o nazwie Solu Medrol firmy Pfizer - nazwa międzynarodowa Metyloprednisolonum.
Podstawa:

Komunikat Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2006 r. o wstrzymaniu w obrocie i zakazie stosowania leku Corhydron,

Komunikat Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2006 r o możliwości nabywania w hurtowni farmaceutycznej przez osoby uprawnione tj. lekarzy, pielęgniarki, w miejsce wycofanego z obrotu produktu leczniczego Corhydron, leku o nazwie Solu Medrol, w odpowiedniej dawce, którą pielęgniarka powinna skonsultować lekarzem. Odpowiednikiem 250 mg Corhydronu jest 50 mg Solu Medrolu.

Decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr.26 /WS /2006, z dnia 9 listopada 2006 r.("kliknij" format pdf - Acrobat Reader).

Ewa Obrzut

Konsultant Krajowy
w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego

Informacje - zalecenia Konsultanta ds. Pielęgniarstwa Rodzinnego
w sprawie wycowania Corhydronu i wprowadzenia leku zastępczego.

W komunikacie z Ministerstwa Zdrowia podano czasowo lek zastępczy w zamian za Corhydron jest nim: SOLU MEDROL firmy Pfizer o międzynarodowej nazwie METYLOPREDNISOLONUM. Odpowiednikiem 250 mg Corhydronu jest 50mg Solu Medrolu. Według Decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr 26/ws/2006 z dnia 9 listopada 2006 r.

Konsultant ds. Pielęgniarstwa Rodzinnego

mgr Izabela Ćwiertnia

KOMUNIKAT

w sprawie wycofania z zestawów przeciwwstrząsowych leku CORHYDRON.

Szanowne Koleżanki Pielęgniarki i Położne Rodzinne
oraz Opieki Długoterminowej Domowej

      Należy wycofać wszystkie posiadane partie tego leku z zestawów przeciwwstrząsowych zabezpieczając je.

      Pomimo interwencji w Ministerstwie Zdrowia nie ma jeszcze informacji, jaki lek może być użyty w zamian w/w CORHYDRON. Oczekujemy na odpowiedź.

      Proszę śledzić stronę internetową NRPiP www.izbapiel.org.pl (kliknij), na której zamieszczone są informację odnośnie przekazywania leku CORHYDRONU aptekom.

Konsultant ds. Pielęgniarstwa Rodzinnego

mgr Izabela Ćwiertnia

Warszawa, dnia 20 września 2006r.

Stanowisko
w sprawie niektórych przepisów ustawy z dnia 22 lipca 2006r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149, poz. 1076).

      Ustawa z dnia 22 lipca 2006r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149, poz. 1076) określa zasady przekazania w roku 2006 i 2007 środków finansowych zakładom opieki zdrowotnej z przeznaczeniem na wzrost wynagrodzeń oraz grupowym praktykom lekarskim, grupowym praktykom pielęgniarek i położnych będącym świadczeniodawcami.
      Z uwagi na fakt, iż zapytanie odnosi się do negocjacji wzrostu wynagrodzeń w zakładach opieki zdrowotnej, szczególną uwagę należy zwrócić na treść art. 5 ustawy, który zawiera postanowienia odnoszące się do zasad przyznawania podwyżek.
      Ustawa nie ma zastosowania do osób, których wynagrodzenie odpowiada kwocie co najmniej siedmiokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, ogłaszanego przez Prezesa GUS dla celów emerytalnych (art. 5 ust.2).
      Przyznając podwyżkę świadczeniodawca uwzględnia zasady wynagradzania obowiązujące u świadczeniodawcy, wynikające w szczególności z układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania (art. 5 ust. 3).
      Na pracodawcę nałożony został obowiązek uzgodnienia zasad przyznawania podwyżek z zakładowymi organizacjami związkowymi. Powyższe zostało zawarte w art. 5 ust. 4 ustawy, jednakże nic nie stoi na przeszkodzie, aby przedstawiciel samorządu pip również uczestniczył w negocjacjach w oparciu o art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 ze zm.). W przypadku, gdy u świadczeniodawcy działa więcej niż jedna organizacja związkowa, organizacje wspólnie uzgadniają warunki przyznawania podwyżek. Propozycję sposobu przyznania podwyżek przedstawia pracodawca. W przypadku braku uzgodnienia wspólnego stanowiska przez organizacje związkowe w w/w terminie 30 dni, pracodawca decyzję podejmuje sam (art. 5 ust. 4 - 6).
      Kluczową kwestią jest ustalenie progów podwyżki indywidualnej dla każdego pracownika. Przepisy ustawy zostały tak skonstruowane, że brak jest jednoznacznych zapisów, które by miały wskazywać, iż podwyżka przysługuje każdemu pracownikowi zoz. Ustawodawca odsyła w tym względzie do przepisów wewnętrznych, stosowanych u każdego pracodawcy. Nie mniej jednak w tej sytuacji należy wziąć pod uwagę ogólnie obowiązujący art. 183a i następne kodeksu pracy, które zakazują dyskryminacji pracowników między innymi w sferze ustalania wynagrodzenia za pracę.
      Kolejną kwestią jest wyznaczenie górnego progu indywidualnej podwyżki, jaką może otrzymać pracownik. Art. 5 ust. 10 ustawy został wyjątkowo niefortunnie zredagowany, skutkiem czego pojawiają się przeróżne interpretacje w/w zapisu. Dla pełnego obrazu należy w tym miejscu zacytować dosłownie brzmienie art. 5 ust. 10: "Wzrost wynagrodzenia pokrywany ze środków finansowych uzyskanych, zgodnie z art. 3 ust. 1, nie może być w stosunku rocznym, wyższy niż 40% przeciętnego wynagrodzenia danej osoby w ostatnim kwartale poprzedzającym wejście w życie ustawy." Stosując wykładnię literalną tego przepisu można byłoby wywnioskować, że w ciągu całego roku kalendarzowego, pracownik nie może otrzymać podwyżki wyższej niż równowartość 40% jego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale 2006r. Taka interpretacja prowadzi do absurdu, ponieważ podwyżka ta wyniosłaby w skali miesiąca około 3,3%! Przykładowo pracownik otrzymał w II kwartale przeciętne wynagrodzenie w wysokości 2000zł. 2000 zł x 40%= 800 zł. 800 zł byłoby kwotą podwyżki w stosunku rocznym, a zatem 800 zł: 12 miesięcy = 66,66zł. Powyższa interpretacja stanowi zaprzeczenie całej intencji ustawodawcy. Dlatego też, mając na względzie sytuację i atmosferę, która panowała wokół uchwalania ustawy, przyjąć należy, że wspomniany wzrost 40% wynagrodzenia stosować winno się do podwyższenia wynagrodzenia miesięcznego, z tym zastrzeżeniem, że w myśl art. 2 pkt 5 lit. a ustawy przez pojęcie wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi należy rozumieć wynagrodzenia wraz ze składkami na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy (koszty pracodawcy). W konsekwencji podwyżka miesięcznego wynagrodzenia pracownika oscylować mogłaby w granicach około 30%.
      Jeżeli w danym zakładzie opieki zdrowotnej, na podstawie porozumień zawartych z zakładowymi organizacjami związkowymi dokonano podwyżki wynagrodzeń wcześniej przed wejściem w życie ustawy, wzrost wynagrodzeń uzyskany w okresie od 1 stycznia 2006r. do dnia wejścia w życie ustawy tj. do dnia 6 września 2006r. zalicza się na poczet wzrostu wynagrodzenia, o którym mowa w niniejszej ustawie.

Iwona Choromańska
radca prawny

Oświadczenie Departamentu Pielęgniarek i Położnych MINISTERSTWA ZDROWIA

MINISTERSTWO ZDROWIA

Departament Pielęgniarek i Położnych

MZ-PP-078-937-2/JO/06

Warszawa, dnia 12 września 2006 r.

Pani
Elżbieta Buczkowska
Prezes
Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych

Departament Pielęgniarek i Położnych zwraca się z uprzejmą prośbą o upowszechnienie w środowisku pielęgniarek i położnych, zamieszczonego poniżej oświadczenia:

W związku z narastającą dezinformacją rozpowszechnianą przez środki masowego przekazu co do statusu polskich pielęgniarek i położnych po 2010 roku Departament Pielęgniarek i Położnych Ministerstwa Zdrowia oświadcza, co następuje:

Nie jest prawdą jakoby dyplomy i świadectwa uzyskane przez polskie pielęgniarki i położne w poprzednich systemach kształcenia straciły w przyszłości ważność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a co za tym idzie, nie istnieje ryzyko utraty nabytego na terenie Polski prawa wykonywania zawodu pielęgniarki (prawa wykonywania zawodu położnej) w pełnym zakresie określonym ustawą o zawodach pielęgniarki i położnej.
Celem tzw. studiów pomostowych było stworzenie możliwości absolwentom pięcioletnich liceów medycznych oraz pomaturalnych medycznych studiów zawodowych pragnącym wykonywać zawód w innych krajach Unii Europejskiej, uzyskania kwalifikacji zawodowych wymaganych do podjęcia pracy na terenie UE. Dlatego ukończenie tzw. studiów pomostowych nie jest obowiązkowe dla pielęgniarek i położnych, a ich nie podjęcie nie będzie skutkowało żadnymi ograniczenia w prawie wykonywania zawodu. Ta forma kształcenia podejmowana w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych i uzyskania tytułu licencjata, a następnie kontynuacji kształcenia na uzupełniających studiach magisterskich jest godna pochwały - jest to jednak indywidualna decyzja każdej pielęgniarki lub położnej, a administracyjny nacisk na pielęgniarki i położne, wymuszający na nich podjęcie takich studiów jest niedopuszczalny.

Warszawa, dnia 12 września 2006 roku

p.o. Zastępcy Dyrektora
Departamentu Pielęgniarek i Położnych

Jan Orgelbrand

Realizacja wniosku złożonego na posiedzeniu Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych
w dniu 6 czerwca 2006 r.

Opinia nt. możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej przez pielęgniarkę wykonującą w Polsce zawód w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki

Pielęgniarka posiadająca prawo wykonywania zawodu na terenie Polski i udzielająca świadczeń zdrowotnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - indywidualnej praktyki pielęgniarki, zarejestrowanej w okręgowej izbie pielęgniarek i położnych, może na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej:

1) wykonywać zawód pielęgniarki i prowadzić działalność gospodarczą w tym zakresie, jeżeli uzyska uprawnienie do wykonywania zawodu pielęgniarki w tym państwie i spełni przewidziane w przepisach krajowych tego państwa wymagania dla prowadzenia działalności gospodarczej (takie same jak dla obywateli tego państwa),
2) czasowo świadczyć usługi, bez konieczności uzyskiwania uprawnienia do wykonywania zawodu i ewentualnej rejestracji prowadzonej działalności.

Zasady i warunki wykonywania zawodu pielęgniarki określa ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602, z późn. zm.). Przepisy ustawy dotyczą wykonywania zawodu wyłącznie na terenie Polski.

Prawo wykonywania zawodu przyznane przez okręgową radę pielęgniarek i położnych jest skuteczne tylko na terenie Polski. Również w razie wykonywania zawodu w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki, wpis do rejestru praktyk prowadzonego przez okręgową radę pielęgniarek i położnych jest skuteczny na terenie Polski, a co więcej zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej wpis musi być dokonany przez radę właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki.
Jednakże z art. Ud ustawy wynika, że pielęgniarka będąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, czasowo przebywająca na terytorium Polski, może czasowo wykonywać zawód pielęgniarki, bez konieczności uzyskiwania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki. Przed każdorazowym rozpoczęciem działalności musi ona jedynie złożyć w okręgowej izbie pielęgniarek i położnych właściwej ze względu na miejsce wykonywania zawodu:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze wykonywania zawodu pielęgniarki, ze wskazaniem miejsca i czasu wykonywania zawodu na terytorium Polski,
2) zaświadczenie wydane przez odpowiedni organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, stwierdzające że wykonuje zawód pielęgniarki w tym państwie,
3) zaświadczenie wydane przez odpowiedni organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej stwierdzające że posiada jeden z dyplomów, świadectw lub innych dokumentów, potwierdzających posiadanie formalnych kwalifikacji do wykonywania zawodu pielęgniarki.

Przepis ten implementuje do prawa polskiego art. 11 Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1977 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji pielęgniarek odpowiedzialnych za opiekę ogólną, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (77/452/EWG). Uprawnienie do czasowego wykonywania zawodu bez potrzeby uzyskiwania prawa do wykonywania zawodu lub zarejestrowania się w innym państwie członkowskim Realizacja wniosku złożonego na posiedzeniu Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych w dniu 6 czerwca 2006 r.
Unii Europejskiej przysługuje więc również pielęgniarkom, posiadającym polskie obywatelstwo i polskie kwalifikacje, które chcąc czasowo świadczyć usługi zdrowotne na terenie innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Polskie pielęgniarki mogą więc czasowo wykonywać zawód w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jedynie po poinformowaniu o tym odpowiedniego organu państwa, w którym zamierza wykonywać zawód i po przedstawieniu odpowiednich zaświadczeń, o których mowa w art. 11 Dyrektywy 77/452/EWG.

Dyrektywa mówi o czasowym świadczeniu usług, nie precyzując jednak tych pojęć, pozostawiając to praktyce i orzecznictwu. Natomiast z art. 5 nowej dyrektywy dotyczącej uznawania kwalifikacji (Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych), która ma zostać wdrożona do krajowych systemów prawnych przez poszczególne państwa członkowskie Unii Europejskiej do dnia 20 października 2007 r. wynika, że można świadczyć usługi na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, bez potrzeby uzyskania rejestracji i formalnego uzyskania uprawnienia do wykonywania zawodu w tym państwie, jeżeli to świadczenie usług jest tymczasowe i okazjonalne. Tymczasowy i okazjonalny charakter świadczenia usług podlega każdorazowo indywidualnej ocenie, przy uwzględnieniu m.in. takich elementów jak długość, częstotliwość, regularność i ciągłość. Definicja ta odpowiada przyjmowanej obecnie interpretacji pojęcia czasowości. Może to być więc np. jeden miesiąc albo i znacznie dłuższy okres, jeżeli usługa jest świadczona na ściśle określony, np. umową, okres czasu.

Udzielanie usług, o którym mowa w art. 11 Dyrektywy 77/452, jest zasadniczo rozumiane jako udzielanie określonego rodzaju świadczeń przez osobę, która prowadzi na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej działalność gospodarczą, w ramach której udziela takiego samego rodzaju świadczeń. Np. pielęgniarka udzielająca świadczeń zdrowotnych w ramach prowadzonej na terenie Polski działalności gospodarczej, jaką jest indywidualna praktyka pielęgniarki, udziela usług - świadczeń zdrowotnych w Niemczech.
Jednakże przyjmowane jest także, że świadczyć usługi na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej można także osoba, które nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie państwa członkowskiego, którego jest obywatele, ani na terenie żadnego innego państwa członkowskiego, a wykonuje ona tam zawód np. na podstawie umowy o pracę lub nawet jest bezrobotna.
Każdy przypadek czasowego świadczenia usług przez pielęgniarkę, będącą obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, oceniany więc będzie indywidualnie, a w razie decyzji organu kompetentnego państwa członkowskiego, w którym pielęgniarka chce czasowo świadczyć usługi, że nie spełnia ona przesłanek czasowego świadczenia usług, będzie musiała uzyskać uprawnienie do wykonywania zawodu pielęgniarki na terenie tego państwa (i ewentualnie na prowadzenie działalności gospodarczej), albo nie zgadzając się z tą decyzją organu, szukać pomocy na drodze sądowej.

Radca prawny
( -) Małgorzata Brzozowska

zarządzenie Nr 33/2006
z dnia 3 lipca 2006 r.
Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

w sprawie zmiany zarządzenia nr 75/2005 z dnia 13 października 2005 r. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie przyjęcia "Informacji o warunkach zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna"

Na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 21 i pkt 25 oraz art. 146 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.1) zarządza się, co następuje:

§ 1. W załączniku do zarządzenia nr 75/2005 z dnia 13 października 2005 r. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie przyjęcia "Informacji o warunkach zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna", w załączniku nr 9 stanowiącym wzór umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - podstawowa opieka zdrowotna, wprowadza się następujące zmiany: 1) § 5 otrzymuje brzmienie:
"§ 5.
1. W przypadku:
1) zaprzestania przez lekarza POZ, pielęgniarkę lub położną POZ udzielania świadczeń u Świadczeniodawcy;
2) planowanej przez Świadczeniodawcę zmiany miejsca udzielania świadczeń;
3) planowanej likwidacji, podziału lub zmiany formy organizacyjno-prawnej Świadczeniodawcy lub połączenia z innym świadczeniodawcą
- Świadczeniodawca zobowiązany jest poinformować o tym fakcie świadczeniobiorców poprzez zamieszczenie ogłoszenia w miejscu udzielania świadczeń.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Świadczeniodawca udziela świadczeń zadeklarowanym do niego świadczeniobiorcom do czasu dokonania ponownego wyboru lekarza POZ, pielęgniarki lub położnej POZ. Świadczeniodawca podejmuje działania mające na celu realizację postanowień § 7 ust. 1 "Informacji o warunkach zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna".
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Świadczeniodawca udziela świadczeń zadeklarowanym do niego świadczeniobiorcom do czasu dokonania ponownego wyboru lekarza POZ, pielęgniarki lub położnej POZ, z zastrzeżeniem, że zmiana miejsca udzielania świadczeń następuje w obrębie administracyjnym gminy lub dzielnicy - w miastach, w których wyodrębniono jednostki pomocnicze. Postanowień niniejszego ustępu nie stosuje się, jeżeli w dotychczasowym miejscu świadczeń udziela lekarz POZ, pielęgniarka lub położna POZ, do których deklarację złożył świadczeniobiorca.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, świadczeń udziela świadczeniodawca udzielający świadczeń w dotychczasowym miejscu, pod warunkiem, że świadczenia udzielane są przez lekarza POZ, pielęgniarkę lub położną POZ, do których deklarację wyboru złożył świadczeniobiorca.
5. Kontrola danych zawartych w złożonych w deklaracjach prowadzona będzie przez Oddział Funduszu zgodnie z regulaminem ustalonym przez Fundusz."

2) w § 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Podstawę do ustalenia liczby świadczeniobiorców objętych opieką, w tym świadczeniobiorców, o których mowa w § 5 ust. 2-4, stanowi lista świadczeniobiorców sporządzona na podstawie deklaracji."

§ 2. Zobowiązuje się dyrektorów oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia do wprowadzenia zmian, o których mowa w § 1, w umowach o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na 2006 r.

§ 3. zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania.

Prezes
Narodowego Funduszu Zdrowia
Jerzy Miller

Stanowisko
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
z 6 czerwca 2006 r.

w sprawie:
ilości godzin koniecznych do ukończenia studiów magisterskich na kierunkach pielęgniarskim i położniczym.

   Rada Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie wyraża zaniepokojenie prowadzeniem magisterskich studiów pielęgniarskich i położniczych niezgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, co naraża absolwentów tych studiów na odmowę uznania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki, położnej.
   Zgodnie z art. 7 - ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej - pielęgniarka uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły pielęgniarskiej. Położna uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły położnych.
   Szkołą pielęgniarską w rozumieniu ustawy jest, prowadząca kształcenie w zawodzie pielęgniarki:

szkoła pomaturalna,
szkoła wyższa, prowadząca kształcenie w formie:
1. studiów magisterskich jednolitych lub uzupełniających lub,
2. studiów wyższych zawodowych.

Szkołą położnych w rozumieniu ustawy jest, prowadząca kształcenie w zawodzie położnej:

szkoła pomaturalna,
szkoła wyższa, prowadząca kształcenie w formie:
1. studiów magisterskich jednolitych lub uzupełniających lub,
2. studiów wyższych zawodowych.

   Studia wyższe zawodowe, trwają, co najmniej 6 semestrów i obejmują, co najmniej 4 600 godzin kształcenia zawodowego, w tym zajęcia praktyczne stanowią, co najmniej jedną drugą, a zajęcia teoretyczne, co najmniej jedną trzecią wymiaru kształcenia.
   Zgodnie z art. 11 cytowanej powyżej ustawy - zawód pielęgniarki, położnej może wykonywać osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu stwierdzone przez okręgową radę pielęgniarek i położnych.
   Prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub odpowiednio zawodu położnej uzyskuje osoba, która m.in:

- posiada dyplom ukończenia polskiej szkoły pielęgniarskiej lub odpowiednio polskiej szkoły położnych.

   Szkoła prowadząca studia powinna posiadać akredytację Krajowej Rady Akredytacyjnej Szkolnictwa Medycznego (art. 8c ustawy), a kształcenie spełniać standardy nauczania.
   Standardy nauczania określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia.
   Załącznik nr 48 określa standardy nauczania dla kierunku studiów: pielęgniarstwo. Zgodnie z nim studia magisterskie na kierunku pielęgniarstwo trwają nie mniej niż 5 lat (10 semestrów).
   Łączna liczba godzin zajęć dydaktycznych wynosi 6100. W standardach określono 6100 godzin, z których 2940 godzin przeznaczono na kształcenie praktyczne (zajęcia praktyczne i praktyki zawodowe). W ramach kształcenia teoretycznego uczelnia może organizować samokształcenie w wymiarze nie większym niż 760 godzin.
   Natomiast załącznik nr 49a określa standardy nauczania dla kierunku studiów położnictwo i zgodnie z nim, studia magisterskie na kierunku położnictwo trwają nie mniej niż 5 lat (10 semestrów).
   Łączna liczba godzin zajęć dydaktycznych wynosi 6100. W standardzie określono 6100 godzin, z których 2960 przeznaczono na kształcenie praktyczne (zajęcia praktyczne i praktyki zawodowe). W ramach kształcenia teoretycznego uczelnia może organizować samokształcenie w wymiarze nie większym niż 760 godzin.
   Zgodnie § 3 ust. 1 rozporządzenia - łączna liczba godzin zajęć dydaktycznych realizowanych w systemie studiów wieczorowych nie może być niższa niż 80%, a w systemie studiów zaocznych niższa niż 60% łącznej liczby godzin zajęć wskazanej w standardach nauczania dla poszczególnych kierunków studiów, przy zachowaniu wszystkich treści programowych standardów nauczania dla studiów dziennych.
   Natomiast ust 2 powyższego przepisu przewiduje, iż liczba godzin zajęć dydaktycznych przewidziana w standardach nauczania na realizację wymienionych w tych standardach przedmiotów w przypadku realizowania tych studiów w systemie wieczorowym lub zaocznym jest taka sama jak w przypadku realizowania ich w systemie dziennym.
   Realizowanie programu studiów wyższych w standardach niezgodnych z podanymi powyżej przepisami jest niezgodne z obowiązującym prawem i naraża absolwentów takich studiów na odmowę uznania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki, położnej.

Sekretarz
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
(-) mgr Stanisław Łukasik

Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
(-) mgr Tadeusz Wadas

Odpowiedź Ministerstwa Zdrowia na Apel nr 11 XXI Zjazdu Delegatów MOIPIP

Warszawa, 2006-05-25

MINISTERSTWO ZDROWIA
Departament Pielęgniarek i Położnych

MZ-PP-072-531-1/LS/06

Pan
Tadeusz Wadas
Przewodniczący Małopolskiej Okręgowej Izby
Pielęgniarek i Położnych
w Krakowie

   W związku apelem Nr 11 XXI Zjazdu Delegatów Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie, w sprawie zagwarantowania w budżecie państwa środków finansowych na organizację studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo i położnictwo przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodach pielęgniarki i położnej, który, zgodnie z kompetencjami, został przekazany z Sekretariatu Prezesa Rady Ministrów, przedstawiam następujące informacje.

   W budżecie Ministra Zdrowia na 2006 rok zostały zarezerwowane środki na dofinansowanie studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo i położnictwo przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodach pielęgniarki i położnej, prowadzonych przez uczelnie medyczne w trybie stacjonarnym.
   Przeznaczenie środków pochodzących z budżetu państwa dla uczelni określa art. 24 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385). Przepis ten nie precyzuje rodzaju studiów, na które dotacja może zostać przeznaczona, jednakże zachowuje on moc jedynie do 31 grudnia 2006 r.
   Z treści art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365), który brzmi: " Z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje na zadania związane z kształceniem studentów studiów stacjonarnych, uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i kadr naukowych oraz utrzymywaniem uczelni, w tym na remonty", wynika, że środki pochodzące z budżetu państwa mogą zostać przeznaczone wyłącznie na kształcenie na studiach stacjonarnych. Zacytowany powyżej artykuł ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym - wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2007 r.
   Ponadto uprzejmie informuję, iż w dniu 18 maja 2005 r. weszło wżycie rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 9 maja 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przyjęcia Uzupełnienia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (Dz. U. Nr 87, poz. 745), które wprowadza możliwość ubiegania się uczelni o dofinansowanie do studiów pomostowych dla pielęgniarek i położnych. W ww. rozporządzeniu, w ramach priorytetu 2 "Wzmocnienie rozwoju zasobów ludzkich", w Działaniu 2.1 "Rozwój umiejętności powiązany z potrzebami regionalnego rynku pracy i możliwości kształcenia ustawicznego w regionie" ustanowiono nową kategorię Beneficjenta Ostatecznego. Są to pielęgniarki i położne posiadające świadectwo dojrzałości i będące absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkól zawodowych kształcących w zawodzie pielęgniarki i położnej, zgłaszające chęć podwyższenia lub dostosowania kwalifikacji zawodowych do wymogów rynku pracy. Natomiast w części "Rodzaje kwalifikujących się projektów" w pkt 1. "Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych" dodano ust. 8 w brzmieniu; "Studia zawodowe podwyższające kwalifikacje pielęgniarek i położnych; projekt studiów przygotowują szkoły wyższe (posiadające akredytację Krajowej Rady Akredytacyjnej Szkolnictwa Medycznego - KRASzM) prowadzące kształcenie na kierunku/specjalności pielęgniarstwo lub położnictwo na poziomie zawodowym i prowadzące w ramach tych kierunków studia zawodowe na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo przeznaczone dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentkami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodzie pielęgniarki i położnej". Powyższe rozporządzenie pozwala pielęgniarkom i położnym ukończyć studia "pomostowe" sfinansowane w dużej części ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.
   W perspektywie finansowej 2007 - 2013, w ramach polityki spójności UE planowane jest uruchomienie szeregu programów operacyjnych, w tym m.in. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO Kapitał Ludzki), finansowanego przy udziale środków Europejskiego Funduszu Społecznego. W ramach Priorytetu V: Profilaktyka, promocja i poprawa stanu zdrowia społeczeństwa zaistnieje możliwość ubiegania się o środki na doskonalenie zawodowe kadr medycznych, w tym pielęgniarek i położnych. Tekst Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki został obecnie skierowany do Komitetu Rady Ministrów. Po akceptacji Rady Ministrów treść projektu programu zostanie skierowana do konsultacji społecznych. Obecny zakres priorytetów i działań stanowi wstępny projekt dokumentu. Ostateczny zakres uzależniony będzie od przebiegu konsultacji społecznych oraz negocjacji z Komisją Europejską.
   Jednocześnie uprzejmie informuję, że ukończenie, tzw. studiów pomostowych nie jest obowiązkowe dla pielęgniarek i położnych, które posiadają świadectwo dojrzałości i są absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodzie pielęgniarki i położnej. Pielęgniarki, położne, które nie ukończą tego rodzaju studiów nie utracą zdobytych wcześniej uprawnień zawodowych. Oczywiście, wyżej wymienione pielęgniarki i położne mogą skorzystać z tej formy kształcenia w celu podniesienia swoich kwalifikacji zawodowych do poziomu licencjata z możliwością kontynuacji kształcenia na uzupełniających studiach magisterskich - jest to jednak indywidualna decyzja każdej pielęgniarki lub położnej.

Z poważaniem

p.o. DYREKTORA
Departamentu Pielęgniarek i Położnych
(-) Jolanta Skolimowska

APEL NR 11
XXI ZJAZDU DELEGATÓW
Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie
z dnia 22 marca 2006 r.

skierowany do
Rządu Rzeczypospolitej Polskiej

w sprawie:
zagwarantowania w budżecie państwa środków finansowych na organizację studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo i położnictwo przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodach pielęgniarki i położnej.

   Delegaci XXI Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych w Krakowie wnoszą o zagwarantowanie w budżecie państwa środków finansowych na organizację studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo i położnictwo przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodach pielęgniarki i położnej.
   Podkreślenia wymaga, że to Rząd RP wnioskował do Komisji Europejskiej o wprowadzenie do regulacji prawa wspólnotowego przedmiotowych studiów zawodowych dla polskich pielęgniarek i położnych, powinien, zatem zapewnić swoim obywatelom również środki finansowe na poczet ich uczestnictwa w tych studiach.
   Po raz kolejny polskie pielęgniarki i położne zmuszane są do pokrywania wyłącznie z własnych niskich wynagrodzeń kosztów kształcenia, organizowanego na skutek zaniedbań i braku odpowiedzialności urzędników państwowych.

Sekretarz
XXI Zjazdu Delegatów MOIPiP

(-) Ewa Doeringer

Przewodnicząca
XXI Zjazdu Delegatów MOIPiP

(-) Danuta Adamek

Analiza przepisów ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy o zakładach opieki zdrowotnej w zakresie odpowiedzi na pytanie czy okręgowa rada pielęgniarek i położnych powinna dokonać wpisu pielęgniarki, położnej wskazującej zakład opieki zdrowotnej jako miejsce wykonywania praktyki do rejestru indywidualnych praktyk?

Warszawa, dn. 17 maja 2006 r.

Maria Kondej Gąsecka

Rozważanie prawidłowości działania organu rejestrowego w zakresie wpisu pielęgniarki, położnej wskazującej zakład opieki zdrowotnej jako miejsce wykonywania praktyki do rejestru indywidualnych praktyk należy dokonywać w dwóch aspektach, a wiec przeanalizować przepisy obwiązujące w zakresie zasad prowadzenia indywidualnej praktyki przez pielęgniarkę, położną oraz dopuszczalności prowadzenia tej praktyki w zakładzie opieki zdrowotnej w aspekcie przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej w brzmieniu do dnia 4 czerwca 2006 r. oraz po upływie tej daty.

Dopuszczalność prowadzenia indywidualnej praktyki przez pielęgniarkę, położną na terenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej w aspekcie brzmienia przepisów ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej do dnia 4 czerwca 2006 r. pozwala na sformułowanie tezy, iż z tej regulacji nie wynika bezpośredni zakaz prowadzenia działalności, jedynym ograniczeniem w powyższej kwestii mogą być ograniczenia wynikające z brzmienia przepisów ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej. W rozważanej sytuacji jedynie grupowa praktyka pielęgniarek i położnych nie mogłaby być wykonywana na terenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej, to ograniczenie nie dotyczy indywidualnej czy indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki, położnej z zastrzeżeniem spełnienia odpowiednich warunków stawianych przepisami ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, w szczególności dotyczących miejsca prowadzenia praktyki czy odpowiedniego wyposażenia. Na podkreślenie zasługuje warunek wskazania adresu prowadzenia działalności przez pielęgniarkę, położną prowadzącą indywidualną, indywidualną specjalistyczną praktykę nawet w formie "na wezwanie" oraz posiadanie sprzętu medycznego umożliwiającego udzielanie określonych świadczeń zdrowotnych w miejscu zamieszkania lub stałego pobytu pacjenta. Z wymogu tego pielęgniarka, położna nie może być zwolniona w trybie art. 27 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej.

Stan prawny ulegnie zmianie z dniem wejścia w życie przepisów nowelizujących ustawę o zakładach opieki zdrowotnej, w myśl nowych przepisów pielęgniarki lub położne wykonujące zawód w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki lub położnej, indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki lub położnej, a także grupowej praktyki pielęgniarki lub położnej na terenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej, jeżeli działalność (prowadzona praktyka) polegałaby na udzielaniu takich samych świadczeń zdrowotnych, które są udzielane przez ten zakład. Zakaz nie dotyczy indywidualnej, indywidualnej specjalistycznej czy grupowej praktyki prowadzonej przez pielęgniarki lub położne, które udzielają świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Nowe brzmienie art. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie daje również podstaw do prowadzenia przez pielęgniarki lub położne swojej praktyki wyłącznie w miejscu wezwania na terenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej w przypadku pokrywania się rodzaju udzielanych świadczeń, z uwzględnieniem wyłączenia, z uwagi na fakt, iż przy brak enumeratywnego wyliczenie tego rodzaju praktyki w pkt 3 ust. 5, który jest de facto rodzajem praktyki indywidualnej czy indywidualnej specjalistycznej praktyki i jest uznawany za rodzaj formy podstawowej, nie wyłącza uznania, iż wyliczenie formy podstawowej należy uznać za wystarczające do uznania, iż zakaz dotyczy wszelkich rodzajów praktyki indywidualnej czy indywidualnej specjalistycznej.

Na szczególną uwagę zasługuje wyłączenie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, a więc pielęgniarki lub położne prowadzące w różnych forma praktykę z zakresu świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej nie zostały objęte zakazem, nie wyłącza to jednak zakazu z ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, gdzie grupowa praktyka zostaje wyłączona z grona podmiotów uprawnionych do prowadzenia praktyki na terenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej bez względu na rodzaj udzielanych świadczeń.

Przedstawiając powyższe należy zwrócić uwagę na brzmienie przepisu przejściowego, który jest nadzwyczaj rygorystyczny i ma znamiona przepisu działającego z mocą wsteczną

"Art. 2.
1. W terminie do dnia 31 grudnia 2004 r. prowadzoną działalność należy dostosować do przepisów niniejszej ustawy. 2. Z upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, z mocy prawa rozwiązują się umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w części, w jakiej są sprzeczne z art. 1 ust. 4 lub 5 lub art. 53 ust. 2-4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą".

Z powyższego brzmienia art. 2 należy wysunąć wniosek, iż z dniem wejścia w życie przepisów nowelizacji ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wszystkie pielęgniarki lub położne prowadzące swoją działalność na terenie publicznych zakładów opieki zdrowotnej, które nie zostały objęte wyłączeniem z zakazu (z wyłączenie pielęgniarek lub położnych udzielających świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej) tracą podstawę nawiązania stosunku współpracy - rygor rozwiązania umów cywilnoprawnych z mocy prawa. Umowy te nie będą wymagały żadnych dodatkowych wypowiedzeń, stracą moc obowiązywania z dniem 4 czerwca br. tym samym pielęgniarki i położne stracą również uprawnienie do skutecznego dochodzenia wynagrodzeń, w przypadku gdyby po tym terminie prowadziły swoją działalność jednocześnie narażają się na zarzut działanie niezgodnie z prawem czyli skreślenie wpisu z urzędu z sankcją zakazu prowadzenia działalności przez okres 3 kolejnych lat.

Wydaje się zasadnym wystąpienie do Marszałka Sejmu z wnioskiem o przeprowadzenie szybkiej ścieżki legislacyjnej w zakresie zmiany terminu wskazanego w art. 2ust. 1, na 31 grudnia 2006 r. Za takim rozwiązaniem przemawia fakt, iż ustawodawca uchwalając nowe przepisy zmieniające ustawę o zakładach opieki zdrowotnej zamierzał zastosować okres przejściowy, ustawa została uchwalona 14 maja 2004 r. w aspekcie tego termin z art. 2 przewidywał w przybliżeniu 6 miesięczny okres przejściowy (uzależniony od terminu publikacji, od którego to liczony jest termin wejścia w życie ustawy). Z powodu zaskarżenie ustawy do Trybunału Konstytucyjnego i w skutek pozytywnej opinii Trybunału w tej sprawie ustawa została opublikowana w brzmieniu uchwalonym w dniu 14 maja 2004 r., a więc po upływie terminu wskazanego w przepisie przejściowym, który de facto stracił charakter przepisu przejściowego.

W interesie samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych będzie wystąpienie do Marszałka z wnioskiem o podjęcie inicjatywy i zmianę przepisu art. 2 ust. 1, za przemawia intencja ustawodawcy, charakter przepisu oraz stabilność pracy pielęgniarek i położnych udzielających świadczeń/ prowadzących praktykę na zasadach objętych zakazem. Optymalnym terminem jest 31 grudnia br. 6 miesięczny okres przejściowy wydaje się być wystarczającym do znalezienia nowej pracy przez wszystkie pielęgniarki i położne, które nie będą mogły wykonywać swojej praktyki na dotychczasowych zasadach. Wprowadzenie tej zmiany jeszcze przed dniem 4 czerwca br pozwoli na uniknięcie wielu przykrych sytuacji, związanych z wejściem tego przepisu, czy nadużyć do jakich może dojść ze strony Dyrektorów publicznych zakładów opieki zdrowotnej, oczywiście tylko tych którzy będą chcieli wykorzystać ten przepis, aby nie zapłacić pielęgniarką i położnym. Wprowadzenie po tym terminie zmiany będzie wymagało szerszego uregulowania sytuacji w okresie od dnia wejścia w życie przepisu art. 2 do czasu wejścia w życie zmiany tego przepisu.

Przedstawiając w pełni sytuację możliwości udzielania przez pielęgniarki i położne świadczeń w samodzielnych publicznych zakładach należy podnieść, iż nadal istnieje możliwość wykonywania przez pielęgniarki, położne praktyki na podstawie art. 35 i 35a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, pod warunkiem, że umowa na udzielanie świadczeń będzie zawarta w trybie zamówień na świadczenia zdrowotne. Tożsame uprawnienie oprócz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej posiadają również minister, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie i jednostki samorządu terytorialnego. Należy podkreślić, iż przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej są niezgodne z przepisami ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, dlatego też obowiązuje zakaz wykonywania grupowej praktyki pielęgniarek, położnych w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej na podstawie umowy cywilnoprawnej o udzielanie świadczeń zdrowotnych, mimo że przepisy art. 35 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej dopuszczając możliwość zawarcia umowy cywilnoprawnej o udzielanie świadczeń zdrowotnych z pielęgniarkami, położnymi prowadzącymi tę formę praktyki.

09.06.06 r.

Stanowisko
przedstawicieli strony związkowej reprezentującej sektor ochrony zdrowia
na posiedzeniu Prezydium
Trójstronnej Komisji ds. Społeczno - Gospodarczych
w dniu 6.06.2006 r.

W ocenie strony społecznej Zespołu Trójstronnego ds. Ochrony Zdrowia działającego przy Ministrze Zdrowia zostały naruszone przez stronę rządową zasady dialogu społecznego.
Strona związkowa reprezentowana przez NSZZ "Solidarność", OPZZ i FZZ przedstawiła swoje postulaty i podjęła się ich realizacji w drodze dialogu społecznego, czego dowodem jest Uchwała Zespołu Trójstronnego z 27.03.2006 r. Uchwała została przedstawiona Prezesowi Rady Ministrów. Wobec powyższego strona związkowa oczekiwała na realizację tej Uchwały, bądź na spotkanie które określiłoby rozbieżności dotyczące możliwości, czy trybu realizacji przyjętej w porozumieniu z pracodawcami i Ministrem Zdrowia Uchwały.
Wobec braku informacji o realizacji Uchwały, zwłaszcza pkt. 1 oraz braku rzetelnej informacji na temat zabezpieczenia środków finansowych na realizację 30% wzrostu wynagrodzeń - strona związkowa domaga się:
- Niezwłocznego podpisania porozumienia z przedstawicielami strony rządowej, z udziałem Premiera, Ministra Zdrowia, Ministra Finansów oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Porozumienie miałoby dotyczyć następujących kwestii: zwiększenia nakładów finansowych na ochronę zdrowia z określeniem ich wysokości, terminu realizacji oraz propozycji zapisania w konkretnych ustawach. Szczególnie należy uwzględnić zabezpieczenia finansowe na zapowiadaną od 1.10.2006 r. podwyżkę dla pracowników ochrony zdrowia.
- Zapewnienie niezbędnej merytorycznej pomocy ze strony MF, MZ, MPiPS w pracach Międzyresortowego Zespołu ds. Opracowania Zasad Zatrudniania i Wynagradzania w Ochronie Zdrowia. W jego pracach należy również uwzględnić również sytuację pracowników przekształcanych placówek ochrony zdrowia.
- W podpisaniu porozumienia powinien uczestniczyć Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zwłaszcza w kontekście wypowiedzi Premiera RP, iż podwyżka od 1.10 br. jest w decyzji Prezesa NFZ, który ma na ten cel zabezpieczone środki.
Przyjętą w dialogu społecznym zasadą jest nie tylko podjęcie negocjacji w dobrej wierze, ale również podpisywanie przez strony dialogu porozumień i ich realizacja. Zgodnie z ustaleniem przyjętym na Prezydium Trójstronnej Komisji ds. Społeczno - Gospodarczych w dniu dzisiejszym - Przewodnicząca Komisji, pani Minister Anna Kalata zaproponowała jako ostateczny termin podpisania powyższego porozumienia 19.06.2006 r. Strona związkowa działając w dobrej wierze zgodziła się na przyjęcie tego terminu jako ostatecznego. Niedotrzymanie terminu podpisania porozumienia, w ocenie strony związkowej, może spowodować ustanie dialogu społecznego w Polsce i wstrzymanie prac nad umową społeczną.

Forum Związków Zawodowych
Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych
NSZZ "Solidarność"

FEDERACJA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH
PRACOWNIKÓW OCHRONY ZDROWIA I POMOCY SPOŁECZNEJ
Urszula Michalska
SEKRETARIAT OCHRONY ZDROWIA NSZZ "SOLIDARNOŚĆ"
Maria Jolanta Ochman
OGÓLNOPOLSKI ZWIĄZEK ZAWODOWY PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH
Longina Kaczmarska

KOMUNIKAT
Po debacie sejmowej na temat sytuacji w ochronie zdrowia

       W dniu 8 czerwca 2006 r. odbyło się spotkanie Przewodniczących ww. organizacji związkowych poświęcone ocenie informacji złożonej przez Ministra Zdrowia oraz ustaleniu dalszego harmonogramu wspólnie podejmowanych działań. Zasadniczym celem i żądaniem skierowanym do rządu RP jest objęcie podwyżką od 1 października br. wszystkich pracowników zatrudnionych w zakładach opieki zdrowotnej, bez względu na status prawny jednostki.
       Niedopuszczalne jest aby długo zapowiadana podwyżka dotyczyła w praktyce tylko jednej grupy zawodowej działającej w ochronie zdrowia. Próby dzielenia środowiska, które odbywają się już dziś w czasie strajków lekarskich, przez dyrektorów wypłacających podwyżki pod "pistoletem" strajków, próbuje powielić rząd. Uznajemy, iż w państwie prawa i sprawiedliwości społecznej, nie kwestionując nadrzędnej roli lekarza w procesie leczenia, podwyżką powinni być objęci wszyscy zatrudnieni w jednostkach ochrony zdrowia. Decyzje rządu rozszerzające podmiotowy zakres podwyżek o pracowników kontraktowych, a nie jak wcześniej przekazywano tylko pracowników spzoz zatrudnionych na umowę o pracę jednoznacznie dowodzi, iż rząd posiada większe niż deklarował wcześniej partnerom społecznym środki finansowe.
       Wyrażamy zaskoczenie informacją o zaangażowaniu prac nad koszykiem gwarantowanych świadczeń zdrowotnych. Zasady konstruowania tego koszyka ze względu na olbrzymią wrażliwość społeczną powinny być przedmiotem debaty i szerokich konsultacji społecznych.
       Wyrażamy zdumienie, iż prowadzone są prace nad stworzeniem sieci szpitali publicznych, które - jak zapowiedział minister zdrowia - wiązać się będą z przekształceniem czy nawet z likwidacją szpitali, a brak jest propozycji osłon i gwarancji dla pracowników objętych zapowiadaną restrukturyzacją. Takie działania poddają w wątpliwość zasady dialogu społecznego w Polsce i w sposób nieuchronny wywoływać będą kolejne protesty w środowiskach medycznych. Wobec niedotrzymania przez rząd wcześniejszych ustaleń SOZ NSZZ "Solidarność" i FZZPOZ i PS popierane przez nasze centrale domagają się niezwłocznego podpisania porozumienia z Rządem RP, które będzie przełożeniem ustnych deklaracji na określenie realizacji postulatów w konkretnych ustawach wraz z terminem realizacji.
       Brak takiego porozumienia i gwarancji wykonania stawia pod znakiem zapytania sens prowadzenia dialogu społecznego przez nasze organizacje związkowe z rządem.

OPINIE PRAWNE

Opinia w sprawie pobierania opłat od pielęgniarek i położnych za zaświadczenia, wydawane w związku z ubieganiem się o uznanie kwalifikacji w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej

   Od dnia 1 maja 2004 r. okręgowe rady pielęgniarek i położnych wydają zaświadczenia pielęgniarkom i położnym w związku z ubieganiem się przez nie o uznanie kwalifikacji w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej. Podstawą do wydawania zaświadczeń jest art. 11h ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 Nr 57, poz. 602, z późn. zm.).
   Ustawa przewidując taki obowiązek dla samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych nie odniosła się w żaden sposób do kwestii pobierania opłat od tych zaświadczeń.

   Wydając zaświadczenia okręgowe rady wykonują zadania administracji państwowej. Nie są to jednak zadania, na które izby pielęgniarek i położnych otrzymują z budżetu państwa środki finansowe (są to zadania nowe, nie były dotychczas wykonywane przez organy administracji państwowej), zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178, z późn. zm.). Kosztów związanych z wydawaniem zaświadczeń nie można również potraktować jako kosztów związanych z działalnością informacyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 8a tej ustawy, które mają być również pokrywane z budżetu państwa (o czym mowa w art. 58a ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych). Obowiązujące przepisy nie dają więc podstaw do żądania zwrotu z budżetu państwa kosztów poniesionych przez organy samorządu pielęgniarek i położnych w związku z wydawaniem zaświadczeń.
   Jeżeli chodzi o pobierania opłat od pielęgniarek i położnych, które występują o wydanie zaświadczeń, to należy zauważyć, że opłaty te, tak jak i inne daniny publiczne (świadczenia i ciężary publiczne ponoszone przez obywateli) muszą wynikać z przepisów ustawowych. Mogą one być nakładane i określane wyłącznie w ustawie (art. 84 Konstytucji RP). Nie ma przy tym znaczenia w jakiej wysokości są pobierane opłaty, czy po kosztach rzeczywistych organu wydające zaświadczenie, czy też z zyskiem dla niego.
   Z ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych wynika obowiązek opłacania składki członkowskiej, nie ma jednak mowy o pobieraniu jakichkolwiek innych opłat.

   Niektórzy prawnicy reprezentują pogląd, że opłaty mogą być nałożone w drodze uchwał podjętych przez organy samorządu zawodowego. Pogląd ten opiera się na założeniu, że członkowie danego samorządu zawodowego są zobowiązani do przestrzegania uchwał podjętych przez organy samorządu. Jest to więc jedynie ogólne umocowanie samorządu do działania, ale nie do stanowienia opłat. Moim zdaniem organy samorządu mogłyby ustanowić opłatę w drodze uchwały, bez wyraźnej podstawy prawnej, gdyby przynależność do tego samorządu nie była obowiązkowa (a więc było możliwe wykonywanie danego zawodu poza samorządem),a samorząd wydając poszczególne zaświadczenia nie sprawował w tym zakresie władztwa państwowego.

Konkluzja
W obecnym stanie prawnym, moim zdaniem, nie ma możliwości pobierania składek za wydawania ww. zaświadczeń.

Rozwiązania:

Koszty ponoszone w związku z zaświadczeniami powinny być pokrywane ze składki. Natomiast jeżeli jest to nie wystarczające należy rozważyć możliwość podniesienia składki (co może jednak nastąpić dopiero na Krajowym Zjeździe).
W niedługim czasie mają rozpocząć się prace nad zmianą ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej. Właściwe byłoby więc wprowadzenie do ustawy przepisu mówiący o opłatach za wydanie takich zaświadczeń.

Warszawa, dnia 6 marca 2006 r.

Opracowała:
Małgorzata Brzozowska
radca prawny

Czy pielęgniarka posiadająca prawo wykonywania zawodu wydane na podstawie dyplomu szkoły pomaturalnej bądź dyplomu liceum medycznego, a która ukończyła wyższą szkołę zawodową i uzyskała tytułu linencjata, bądź magistra powinna mieć wymienione prawo wykonywania zawodu?

Opinia w sprawie "wymiany" prawa wykonywania zawodu pielęgniarki

   Pielęgniarka posiada prawo wykonywania zawodu pielęgniarki na terenie RP, co potwierdza zaświadczenie o prawie wykonywania zawodu, wydane przez okręgową radę pielęgniarek i położnych. Prawo to nie zostało odebrane. Obecnie wnioskodawczyni wnosi o "wymianę" prawa wykonywania zawodu w związku z ukończeniem studiów magisterskich na kierunku pielęgniarstwa w czerwcu 2005 r.

   Zasady przyznawania prawa wykonywania zawodu określa art. 11 i nast. ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej. Dla uzyskania prawa wykonywania zawodu niezbędne jest (m.in.) ukończenie szkoły pielęgniarskiej, którą może być szkoła pomaturalna lub szkoła wyższa. Ustawa nie przewiduje, że w razie prawo wykonywania zawodu przyznane na podstawie ukończenia szkoły pomaturalnej ulega wymianie w związku z ukończeniem szkoły wyższej. Prawo przyznane przez okręgową radę daje pielęgniarce takie same uprawnienia i rodzi takie same obowiązki bez względu czy zostało przyznane na podstawie ukończenia szkoły pomaturalnej, czy szkoły wyższej. Sprawa posiadania dodatkowych uprawnień w celu wykonywania określonych czynności nie ma związku z podstawą przyznania prawa wykonywania zawodu.

   Kwestia podstawy przyznania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki jest niejako kwestią wtórną w odniesieniu istnienia samego prawa wykonywania zawodu i nie ma praktycznego znaczenia dla wykonywania zawodu pielęgniarki.
   Nie ma ani prawnych podstaw, ani merytorycznego uzasadnienia dla wymiany prawa wykonywania zawodu w związku z uzyskaniem tytułu magistra pielęgniarstwa.

Warszawa, dnia 6 marca 2006 r.

Sporządziła:
Małgorzata Brzozowska
radca prawny

Opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne od wynagrodzenia wypłaconego za pośrednictwem komornika

   Zasady pobierania i opłacania składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne określa ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.) oraz ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 210, poz. 2135, z późn. zm.).

   Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych pracodawca jest zobowiązany co miesiąc obliczyć, rozliczyć i przekazać w całości do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz chorobowe za ubezpieczonych będących pracownikami.
   Żaden inny podmiot nie jest uprawniony ani zobowiązany do obliczania i potrącania należnych składek na ubezpieczenie społeczne (np. komornik sądowy w sytuacji, gdy przychód ze stosunku pracy jest wypłacany za jego pośrednictwem); nie może robić tego również sam pracownik.

   Pracodawca ma obowiązek obliczać składki od całości przychodu należnego pracownikowi ze stosunku pracy, w tym także od wynagrodzenia uzyskanego przez pracownika za pośrednictwem komornika sądowego. Składek nie pobiera się jedynie od:

1) przychodów, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106, z późn. zm.), np. nagród jubileuszowych (gratyfikacji), które według zasad określających warunki ich przyznawania przysługują pracownikowi nie częściej niż co 5 lat, czy odpraw pieniężnych przysługujących w związku z przejściem na emeryturę lub rentę,
2) wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz od zasiłków z ubezpieczeń społecznych (art. 18 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

   Składki na ubezpieczenie społeczne należne od przychodu uzyskanego w wyniku egzekucji komorniczej, powinny być przez pracodawcę rozliczone w dokumentach rozliczeniowych, złożonych za miesiąc, w którym przychód ten został pracownikowi wypłacony lub postawiony do dyspozycji.
   Opłacenie składek powinno natomiast nastąpić w terminie obowiązującym danego płatnika-pracodawcę zgodnie z art. 47 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. do 5 lub 15 dnia następnego miesiąca - w zależności od formy organizacyjnej zakładu pracy). W przypadku nieopłacenia składek w terminie pracodawca jest zobowiązany zapłacić odsetki (dotyczy to także składek od wynagrodzeń przyznanych pracownikowi w drodze egzekucji komorniczej, które - z uwagi na termin wypłaty tego wynagrodzenia - są z reguły składkami płaconymi po upływie ustawowo określonego terminu do zapłaty składek).

   Składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracowników finansują w częściach równych pracownik i pracodawca, składkę na ubezpieczenie chorobowe - sam pracownik, a składkę na ubezpieczenie wypadkowe - tylko pracodawca (art. 16 ust. 1-3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Jeżeli pracodawca opłaci w pełnej wysokości należne składki od wynagrodzenia wypłaconego pracownikowi za pośrednictwem komornika, może dochodzić od pracownika zwrotu tej części kosztów, które pracownik zobowiązany był ponieść w związku z przewidzianą w ustawie o systemie ubezpieczenia społecznego zasadą współfinansowania składek na ubezpieczenie społeczne.

   Natomiast w przypadku składek na ubezpieczenie zdrowotne, składkę od przychodu wypłaconego pracownikowi przez komornika sądowego zobowiązany jest opłacić ubezpieczony-pracownik bezpośrednio na rachunek bankowy wskazany przez właściwy oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia (art. 84 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Opracowała:
Małgorzata Brzozowska
radca prawny

PAŃSTWOWY WOJEWÓDZKI
INSPEKTOR SANITARNY
W KRAKOWIE
31-202 Kraków, ul. Prądnicka 76
tel. 012 416 21 24, 012 420 64 30, 012 254 95 00
fax 012 416 20 93

WSE.NEP.484/83/06

Kraków, 2006 - 02 - 21

Szanowny Pan
mgr Tadeusz Wadas
Przewodniczący Małopolskiej Okręgowej Rady
Pielęgniarek i Położnych
ul. Dunajewskiego 6
31-133 Kraków

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie w odpowiedzi na pismo z dnia 13.02.2006 znak: MOI/94/06 informuje, że nie ma podstaw prawnych do ograniczania zatrudnienia w charakterze pracowników medycznych osób zakażonych HBV i HCV.
Zarówno obowiązujące obecnie przepisy sanitarne, jak i przepisy projektowane nie przewidują możliwości wykonywania do celów sanitarno-epidemiologicznych badań w kierunku zakażenia wirusami HBV, HCV i HIV u osób podejmujących lub wykonujących prace, przy wykonywaniu których mogłoby dojść do przeniesienia tych zakażeń na inne osoby.

Państwowy Wojewódzki
Inspektor Sanitarny w Krakowie

(-) lek. med. Jadwiga Pacuła - Hebzda

Odpowiedz Departamentu Prawnego Ministerstwa Zdrowia na pismo MOIPiP w kwetsii finansowania szkoleń pielęgniarek i położnych dokonujących preztacznia krwi i jej składników

Treść odowiedzi można pobrać TU.

KOMUNIKAT PRASOWY

Międzynarodowa Rada Pielęgniarek (ICN)
oraz Międzynarodowa Federacja producentów leków
oraz zrzeszeń farmaceutycznych(IFPMA)

Genewa, 26 września 2005 - Międzynarodowa Rada Pielęgniarek oraz Międzynarodowa Federacja producentów leków oraz zrzeszeń farmaceutycznych powołała do życia nową wspólną inicjatywę, której zadaniem będzie walka z podrabianymi lekami co połączy działania dwóch organizacji będących członkami międzynarodowych sieci, jak również uruchomi proces badań opartych na organizacji powołanej przez przemysł farmaceutyczny do walki z podróbkami - Farmaceutycznego Instytutu Bezpieczeństwa (PSI). Centralnym punktem tej inicjatywy jest podręcznik ICN Pt. "Podróbki zabijają: Pielęgniarki przeciwko podrobionym lekarstwom".

"Podrobione lekarstwa są głównym i wciąż rosnącym problemem w zakresie zagrożenia zdrowia, zwłaszcza wśród ludzi biednych w państwa rozwijających się - gdzie stanowią największy problem. Personel medyczny, włączając w to pielęgniarki, lekarzy, dentystów i farmaceutów, musi pomóc zwracać uwagę na niebezpieczeństwo jakie rodzą fałszywe medykamenty" - stwierdziła Judith Oulton Dyrektor wykonawczy ICN. "Musimy przekazać proste przesłanie: jeśli podejrzewasz, że lek, który kupiłeś nie jest oryginalny, nie ryzykuj swoim życiem - zasięgnij opinii ekspertów"!

"Pielęgniarki są kluczowym elementem w zmaganiach z podrobionymi lekami. Światowy przemysł farmaceutyczny musi dostarczyć im odpowiedniego wsparcia aby mogły szybko określić czy lek jest oryginalny i wprowadzić odpowiednie mechanizmy pozwalające zapobiec rozpowszechnianiu takiego leku " - powiedział dr Harvey Bale - Dyrektor Generalny IFPMA.

Fałszywe leki są rosnącym problemem, nie tylko z powodu faktu, iż coraz częściej trafiają do pacjentów, ale również z uwagi na to, że tylko kilka z nich rzeczywiście zawiera składniki, które powinny się w nich znaleźć. W krajach rozwijających się proporcja nieoryginalnych leków na rynku może sięgać nawet 50%. Raport WHO wskazuje, że 51% podrobionych leków zawiera składniki nieaktywne a 17 procent składniki aktywne, które nie powinny się w nich znaleźć. Kolejne 11% zawiera właściwe składniki aktywne, jednak w niewłaściwej koncentracji i proporcjach. Tylko 4% zawiera składniki o właściwej jakości i koncentracji.

Ryzyko zażywania podrobionych leków wykracza daleko poza ryzyko jednostkowego pacjenta, który zażywając taki lek, nie odbywa terapii, której rzeczywiście potrzebuje. Podrobione lekarstwa, zwłaszcza w państwach rozwijających się , bardzo często zawierają składniki które są wręcz trujące. Nawet lekarstwa obarczone jedynie wadą nieodpowiedniej koncentracji właściwych składników są dużym ryzykiem dla zdrowia, zwiększając ryzyko wystąpienia chorób i wirusów.

O IFMPA

Międzynarodowa Federacja producentów leków oraz zrzeszeń farmaceutycznych jest pozarządową organizacją non profit reprezentująca krajowe zrzeszenia oraz firmy zarówno z krajów rozwiniętych jak i rozwijających się. Firmy zrzeszone w IFMPA prowadzą badania oparte na działalności firm farmaceutycznych, biotechnologicznych oraz produkujących szczepionki. W zakresie powyższych badań, przemysł farmaceutyczny w chwili obecnej pracuje nad ponad 700 nowymi lekami i szczepionkami, które mają leczyć i zapobiegać najważniejszym zagrożeniom, takim jak rak, zawał serca, HIV/AIDS, malaria.

O ICN

Międzynarodowa Rada Pielęgniarek jest federacją 128 krajowych zrzeszeń pielęgniarskich, reprezentujących miliony pielęgniarek na świecie. Prowadzona przez pielęgniarki dla pielęgniarek, ICN jest globalnym głosem pielęgniarstwa, który ma na celu zapewnienie jakości opieki oraz wpływ na globalną politykę w zakresie ochrony zdrowia.

Celem uzyskania szerszych informacji proszę o kontakt:

Guy Willis, Director of Communications, IFPMA
Tel.:+41-22-338-32-00, fax: +41-22-338-32-99
e-mail: g.willis@ifpma.org , Website: www.ifmpa.org

Linda Carrier-Walker, Director, External Relations & Communications, ICN
Tel.: +41-22-908-01-00, fax: +41-22-908 01 01
E-mail: carrwalk@icn.ch, Website: www.icn.ch

"Konsekwencje wprowadzenia
w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej
zakazu wykonywania w zakładach opieki zdrowotnej,
na podstawie umowy cywilnoprawnej
indywidualnych i indywidualnych specjalistycznych
praktyk pielęgniarek, położnych."

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wprowadziła bardzo istotną zmianę w zakresie zasad wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej.
      Istniejący w art. 27a ust. 1 ustawy o zawodach (...) - zakaz wykonywania grupowych praktyk pielęgniarek, położnych w zakładach opieki zdrowotnej, na podstawie umów cywilnoprawnych został rozszerzony na indywidualne i indywidualne specjalistyczne praktyki pielęgniarek, położnych.
      Zmiana wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. i z tym dniem indywidualne praktyki prowadzone na terenie zakładów opieki zdrowotnej na podstawie umów cywilnoprawnych będą musiały zakończyć swoją działalność.
      Wprowadzony przez cytowaną powyżej ustawę zakaz dotyczy indywidualnych i indywidualnych specjalistycznych praktyk pielęgniarek, położnych prowadzonych na podstawie umów cywilnoprawnych zarówno w samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej, jak i zakładach niepublicznych.
      Przyjęcie zakazu prowadzenia indywidualnych praktyk na terenie zakładów opieki zdrowotnej podyktowane było chęcią ochrony pielęgniarek i położnych, przed coraz częstszą praktyką nakłaniania ich do rozwiązywania umów o pracę i zakładania indywidualnych praktyk, z którymi następnie zakłady opieki zdrowotnej podpisywały umowy cywilnoprawne.
      Pielęgniarka, położna zgadzająca się na rozwiązanie umowy o pracę i przejście na świadczenie usług zdrowotnych na podstawie umowy cywilnoprawnej zawieranej przez zakład opieki zdrowotnej z prowadzoną przez nią indywidualną praktyką decydowała się na utratę wszystkich uprawnień pracowniczych wynikających z przepisów prawa pracy.
      Jako przedsiębiorcy - pielęgniarki, położne prowadzące praktyki zarówno grupowe jak i indywidualne nie są objęte m. in. ograniczeniami dotyczącymi czasu pracy. Zakład opieki zdrowotnej zawierając umowę cywilnoprawną z pielęgniarką prowadzącą indywidualną bądź grupową praktykę nie jest związany ograniczeniami zapisanymi w przepisach prawa pracy i może dowolnie kształtować postanowienia takich umów.
      Pielęgniarka, położna zawierająca jako przedsiębiorca umowę cywilnoprawną z zakładem opieki zdrowotnej zobowiązuje się do wykonywania na rzecz jego pacjentów, określonych w umowie świadczeń medycznych. Za wykonywane świadczenia otrzymuje ona ustalone w umowie wynagrodzenie.
      Z otrzymanego wynagrodzenia pielęgniarka musi sama opłacić zaliczkę na podatek dochodowy, składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz pokryć wszystkie inne koszty funkcjonowania praktyki, w tym koszty ewentualnego zastępstwa za okres, w którym np. ze względów na przerwę wypoczynkową nie będzie świadczyła pracy.
      Należy zaznaczyć, iż pracownik rozwiązując umowę o pracę i zawierając umowę cywilnoprawną traci prawo do urlopu. Jeżeli w umowie cywilnoprawnej zawartej pomiędzy pielęgniarką - przedsiębiorcą, a zakładem opieki zdrowotnej nie zastrzeżono jej prawa do przerwy urlopowej, za którą zachowuje ona prawo do wynagrodzenia to w okresach nie świadczenia pracy będzie ona zobowiązana do zabezpieczenia zastępstwa.
      Zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej - dzienny czas pracy pielęgniarek, położnych wynosi 7,35 godz. w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy. Powyższy przepis dotyczy jedynie pielęgniarek, położnych wykonujących w zakładzie opieki zdrowotnej świadczenia medyczne na podstawie umowy o pracę, nie dotyczy natomiast pielęgniarek, które wykonują świadczenia medyczne na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych z pielęgniarkami prowadzącymi praktyki indywidualne bądź grupowe. Brak ograniczenia maksymalnego czasu pracy może doprowadzać do pracy ponad siły, a jednocześnie stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów.
      Pracownicy publicznych zakładów opieki zdrowotnej rozwiązując umowę o pracę i zawierając z dotychczasowym pracodawcą, jako przedsiębiorcy umowę cywilnoprawną tracili również uprawnienia do szczególnych świadczeń przysługujących im zgodnie z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej, takich jak:

prawo do nagrody jubileuszowej (art. 62a ustawy o zoz),
prawa do jednorazowej odprawy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy (art. 62b ustawy o zoz),
dodatku stażowego (art. 62d ustawy o zoz).

Umowa o pracę charakteryzuje się większą trwałością niż umowa cywilnoprawna zawierana z pielęgniarką - przedsiębiorcą, jeżeli umowa o pracę została zawarta na czas określony może zostać rozwiązana przez pracodawcę jedynie z zachowaniem okresu wypowiedzenia, który jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi:

2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy,
1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy,
3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

Wypowiadając umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony pracodawca zobowiązany jest do podania przyczyn tego wypowiedzenia, tymczasem umowa cywilnoprawna może zostać przez każdą ze stron wypowiedziana za przewidzianym w niej okresem wypowiedzenia bez jakiekolwiek uzasadnienia.
Wśród wielu uprawnień wynikających w przepisów prawa pracy pracownik tracił również wszystkie uprawnienia wynikające z ochrony trwałości stosunku pracy w związku z bliskim przejściem na emeryturę czy macierzyństwem takie jak:

zakaz wypowiadania przez pracodawcę umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury,
zakaz wypowiadania i rozwiązywania umowy o pracę w okresie ciąży, a także w okresie urlopu macierzyńskiego pracownicy chyba, że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z jej winy.

W przypadku wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę może on wnieść odwołanie do Sądu Pracy, jeżeli uzna, iż wypowiedzenie umowy o pracę jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiedzeniu umów o pracę, również w przypadku rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie pracownik, może zwrócić się do Sądu Pracy z roszczeniem o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach bądź odszkodowanie.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż wynagrodzenie za pracę podlega szczególnej ochronie. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia. Z wynagrodzenia za pracę po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych - podlegają potrąceniu tylko należności:

egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych, maksymalnie do wysokości trzech piątych wynagrodzenia,
egzekwowane na mocy innych tytułów wykonawczych, zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi, kary pieniężne nałożone na pracownika zgodnie z art. 108 kodeksu pracy, maksymalnie do wysokości połowy wynagrodzenia.

      Zgodnie z art. 890 kodeksu postępowania cywilnego - kwota przeznaczona na wynagrodzenie pracowników jest chroniona przed egzekucją komorniczą. Wypłata wynagrodzenia za pracę następuje po złożeniu komornikowi odpisu listy płac. Z takiej ochrony nie korzystają środki pieniężne przeznaczone na wypłaty dla podmiotów, z którymi zakłady opieki zdrowotnej zawarły umowy cywilnoprawne, co w obecnej trudnej sytuacji finansowej polskiej służby zdrowia ma istotne znaczenie gwarancyjne.
      Wprowadzony w art. 27a ustawy o zawodach (...) zakaz nie dotyczy zawieranych przez zakłady opieki zdrowotnej umów cywilnoprawnych np. umowy zlecenia czy umowy o dzieło zawieranych z pielęgniarkami, położnymi jako osobami fizycznymi.
      Pracodawcy, którzy nie będą chcieli nawiązywać stosunku pracy w dalszym ciągu będą mogli zawierać z pielęgniarkami, położnymi umowy cywilnoprawne.
      Należy jednak pamiętać, iż zgodnie z zawartą w art. 22 § 1 kodeksu pracy definicją stosunku pracy - przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem. Zatrudnienie na warunkach podanych powyżej jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej między stronami umowy.
      Przepisy regulujące zawieranie umów o dzieło zawarte są w art. 627 - 646 kodeksu cywilnego. Zgodnie z zawartą w art. 627 definicją przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonywania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Umowa o dzieło jest typową umową rezultatu. Osoba przyjmująca zamówienie działa na własny rachunek i nie jest nikomu podporządkowana. Od umowy o dzieło nie są odprowadzane składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
      Ze względu na specyfikę zakładów opieki zdrowotnej większe zastosowanie znajdują tu jednak umowy zlecenia uregulowane przepisami zawartymi w art. 734-751 kc.
      Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Jest to umowa starannego działania. od umowy zlecenia odprowadzane są składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Ponadto od wszystkich umów zlecenia musi być odprowadzana składka na ubezpieczenie zdrowotne.

Zbigniew Cybulski
Aplikant radcowski

Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych - www.izbapiel.org.pl

Informacja dotycząca wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej w formie innej niż umowa o pracę

Pielęgniarki i położne, zgodnie z art. 24 a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. nr 57 poz. 602 ze zmianami) mogą prowadzić praktykę indywidualną samodzielnie lub grupową.
Praktyki indywidualne są wykonywane w:

gabinecie własnym,
w zakładzie pracy, nie będącym zakładem opieki zdrowotnej (zoz),
na wezwanie pacjenta.

Według art. 25 a ust. 8 i art. 27a ust. 1 ustawy o zawodach nie dopuszczalne jest prowadzenie praktyki grupowej w zakładzie opieki zdrowotnej.
      Obecna nowelizacja ustawy o zawodach wprowadza zmianę w art. 27a. Zmiana polega na tym, że wszystkie rodzaje praktyk mają zakaz udzielania świadczeń zdrowotnych na podstawie umów cywilnoprawnych w zakładach opieki zdrowotnej.
      Pielęgniarki, które prowadzą praktyki indywidualne i praktyki grupowe w gabinetach własnych i na wezwanie mogą podpisywać z Narodowym Funduszem Zdrowia umowy o świadczenie zdrowotne.
      Jeżeli pielęgniarka/położna prowadząca indywidualną praktykę we własnym gabinecie podpisze umowę z praktyka lekarską na udzielanie świadczeń zdrowotnych - nie może, jako podwykonawca, zgodnie z art. 132 ust. 3 ustawy z 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. 2004.40.2135) zawrzeć umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Wynagrodzenie ustala zlecający świadczenia - czyli praktyka lekarska. Praktyki na wezwanie nie mogą podpisywać umów jako podwykonawcy praktyki lekarskiej, gdyż ta forma dotyczy wezwania pacjenta, a nie innego podmiotu świadczeń zdrowotnych.
      Pielęgniarka/położna prowadząca praktykę indywidualną lub grupowo, jest podmiotem gospodarczym, wpisanym do ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej przez gminę i do ewidencji działalności regulowanej, prowadzonej przez okręgową izbę pielęgniarek i położnych.
      Wszystkie czynności zawodowe muszą być wykonywane w ramach tej praktyki. Koszty składki ZUS i chorobowej obciążają pielęgniarkę/położną, Ponadto pielęgniarka/położna tej praktyki jako podmiot gospodarczy musi we własnym zakresie pokrywać nie tylko składki ZUS i chorobowe ale ma obowiązek ubezpieczyć się od odpowiedzialności cywilnej oraz ponosić inne koszty, które w stosunku pracy pokrywa pracodawca. Zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Finansów z dnia 23.12.2004 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia Odpowiedzialności Cywilnej podmiotu przyjmującego zamówienia na świadczenia zdrowotne (Dz. U. nr 283 poz. 2825) pielęgniarka/położna prowadząca praktykę indywidualną zobowiązane jest są z tego tytułu ubezpieczyć się do wysokości 25.000.- euro w odniesieniu do jednego zdarzenia.
      Nie jest dopuszczalna możliwość zawarcia przez pielęgniarkę/położną prowadzącą praktykę indywidualną umowy zlecenia na świadczenia zdrowotne wykonywane jako osoba fizyczna z zoz-em lub innym zakładem - poza tą praktyką.
      Zawarcie umowy zlecenia z osobą fizyczną na świadczenie wykonywane osobiście (art. 13 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. 2000.14.165 ze zmianami) jest dopuszczalne jeżeli pielęgniarka/położna nie prowadzi praktyki indywidualnej, a chce być zatrudniona w zoz na podstawie umowy zlecenia, a nie umowy o pracę.*
      Również w przypadku zatrudnienia pielęgniarki/położnej w zoz na podstawie umowy o pracę ma ona możliwość podjęcia wykonywania zawodu w ramach dodatkowego zlecenia w tym samym zoz lub innym zakładzie. W obu tych przypadkach składki na ZUS opłaca zleceniodawca.

mec. Grażyna Filipowska-Kejna

*W przypadku zatrudnienia w zoz na podstawie umowy o pracę pielęgniarka/położna może być w tym zoz-ie zatrudniona również dodatkowo na podstawie umowy zlecenia z zastrzeżeniem, że zakres tej dodatkowej umowę zlecenia nie może być tożsamy z zakresem posiadanej umowy o pracę.

Opinia w sprawie możliwości zatrudniania położnych
w Domach Pomocy Społecznej

      Zasady wykonywania zawodu położnej uregulowane są w ustawie z 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.
      Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy - wykonywanie zawodu położnej polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, a w szczególności świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz promocji zdrowia, w zakresie opieki nad kobietą, kobietą ciężarną, rodzącą i położnicą oraz noworodkiem.
      Ustawodawca w art. 5 zawarł zwrot "w szczególności" co wskazuje, iż określony w nim katalog świadczeń zdrowotnych nie jest katalogiem zamkniętym.
      Rozwinięcie katalogu znajduje się w rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 2 września 1997 r. w sprawie zakresu i rodzaju świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych, wykonywanych przez pielęgniarkę samodzielnie, bez zlecenia lekarskiego, oraz zakresu i rodzaju takich świadczeń wykonywanych przez położną samodzielnie (Dz. U. 1997 Nr 116, poz. 750).
      W świetle obowiązujących przepisów brak jest podstaw do zatrudniania pielęgniarki na stanowisku położnej, a położnej na stanowisku pielęgniarki, co w żaden sposób nie wyklucza, aby położne były zatrudniane w Domach Pomocy Społecznej jeśli zakres wykonywanych przez nie świadczeń jest zgodny z ich kwalifikacjami.
      Kraków, 19 sierpnia 2005 r.

Zbigniew Cybulski
Aplikant radcowski

Wykaz uczelni, które uzyskały akredytację Ministerstwa Zdrowia (w formacie pdf - Acrobat Reader)

Pilna informacja do NZOZ-ów

Zwracamy się z prośbą o przesłanie na adres Izby biuro@moipip.org.pl Swoich adresów mailowych.

KOMUNIKAT MINISTRA ZDROWIA

w sprawie interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia
z dnia 3 listopada 2004 r.
w sprawie wykazu zabiegów i czynności polegających
na pobieraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych
(Dz. U. Nr 247, poz. 2481)

Mając na względzie konieczność zapewnienia jednolitej wykładni przepisów aktów normatywnych wydawanych przez Ministra Zdrowia, Ministerstwo Zdrowia przedstawia następujące stanowisko w sprawie interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2004 r. w sprawie wykazu zabiegów i czynności polegających na pobieraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych (Dz. U. Nr 247, poz. 2481), zwanego dalej rozporządzeniem.

Przepisy rozporządzenia, zgodnie z jego § 1 ust. 1 oraz art. 6b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 144, poz. 1529), dotyczą zabiegów i czynności polegających na pobraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych, które mogą być wykonywane przez osoby, o których mowa w art. 6 i 6a ustawy.

Do kategorii osób wymienionych w tym przepisie, zgodnie z art. 6 i 6a ustawy należą:

1) diagnosta laboratoryjny;
2) osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu lekarza i specjalizację w dziedzinie przydatnej do wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej;
3) osoba posiadająca tytuł zawodowy technika analityki medycznej;
4) osoba posiadająca tytuł zawodowy licencjata na kierunku analityka medyczna;
5) osoba posiadająca tytuł zawodowy magistra na kierunku innym niż określony w art. 7 pkt 1 ustawy - przydatnym do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego.

Nie oznacza to wszakże, że przepisy rozporządzenia uniemożliwiają osobom wykonującym inne zawody medyczne, takim jak lekarze, pielęgniarki i położne, dokonywanie zabiegów i czynności polegających na pobraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych. Osoby te są uprawnione do wykonywania tych czynności na podstawie odrębnych przepisów.

MINISTER ZDROWIA

Treść rozporządzenia w sprawie wykazu zabiegów i czynności polegających na pobieraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych (Dz. U. Nr 247, poz. 2481) w formacie pdf (Acrobat Reader)

Odpowiedź Ministerstwa Zdrowia na stanowisko MORPiP

MINISTERSTWO ZDROWIA
00-952 Warszawa 55
ul. Miodowa 15
tel. centr. 634-96-00
identyfikator 0287987

Wasze pismo z dnia - Znak - Nasz znak - Data
MZ-NS-SP-0762-5JT/JP/04 - 2004-12-30

Szanowny Pan
Tadeusz Wadas
Przewodniczący
Małopolskiej Okręgowej Rady
Pielęgniarek i Położnych

Szanowny Panie Przewodniczący,

     W nawiązaniu do Stanowiska Prezydium Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych z dnia 24 listopada 2004 r. w sprawie zasad i kryteriów dofinansowania studiów pomostowych, pragnę ustosunkować się do kwestii poruszonych w ww. dokumencie:
     Pierwsza wersja dokumentacji dla kontraktu dot. studiów pomostowych dla pielęgniarek i położnych w ramach Projektu PHARE 2002/000-580.02.07, która została opracowana w Ministerstwie Zdrowia przy współpracy z Urzędem Komitetu Integracji Europejskiej i Jednostką Finansująco-Kontraktującą, zakładała możliwość ubiegania się o dofinansowanie wszystkich rodzajów studiów, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo i położnictwo przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodzie pielęgniarki i położnej. Jednakże, w dniu 27 lipca 2004 r. Reprezentacja Komisji Europejskiej zgłosiła uwagi do ww. dokumentacji, wskazując m.in., że warunkiem jej akceptacji jest zakończenie cyklu kształcenia równolegle z zakończeniem realizacji kontraktu. Biorąc pod uwagę fakt, iż termin realizacji kontraktów w ramach PHARE 2002 upływa 30 listopada 2005 r., możliwe do sfinansowania są jedynie 2-semestralne studia pomostowe (semestr zimowy i letni roku akademickiego 2004/2005), co zostało uwzględnione w ostatecznej wersji dokumentacji.
     Obecnie, procedura grantowa znajduje się na ostatnim etapie realizacji. Jednakże, w związku z informacją o niezakontraktowaniu całości środków finansowych przeznaczonych na ww. cel, Ministerstwo Zdrowia zwróciło się do Jednostki Finansująco-Kontraktującej z prośbą o powtórzenie procedury grantowanej w oparciu o niewykorzystane środki.
     Należy także wskazać, że kształcenie pielęgniarek i położnych w systemie studiów dziennych finansowane jest z budżetu państwa w ramach dotacji na dydaktykę dla poszczególnych uczelni medycznych. Od roku akademickiego 2004/2005 przekazywane są także środki finansowe na kształcenie w trybie zaocznym i wieczorowym.

Z poważaniem,
DYREKTOR
Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Roman Danielewicz

Do wiadomości:
Pan Wiesław Szaraniec - z-ca Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie

Prośba o kontakt

Ogólnopolski Związek Zawodowy Położnych zwraca się do wszystkich położnych pracujących w ZOZ, NZOZ, na indywidualnych indywidualnie lub w grupowych praktykach z prośba o kontakt. Pozwoli nam to na stworzenia rejestru, który ułatwi dotarcie do wszystkich położnych i możliwość pomocy.
Wszystkie zainteresowane osoby prosimy o kontakt.

Adresy do korespondencji:

OGÓLNOPOLSKI ZWIĄZEK ZAWODOWY POŁOŻNYCH
w Krakowie
ul. Zamoyskiego 58
30-523 Kraków

Janina Potrzeby - Curyło
Rynek Kleparski 4/17b
31-150 Kraków
tel. kom. 504 158-191

Małopolska Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych

Archiwum aktualności

Pismo Małopolskiego Centrum Zdrowia Publicznego W Krakowie dotyczące minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych

Opinia prawna dotycząca wzrostu wynagrodzeń w kontekście tzw. „nadwykonań”.

Notatka ze spotkania z Panem Jarosławem Dudą Wiceministrem Pracy i Polityki Społecznej dotyczącego sytuacji z Domach Pomocy Społecznej

Powołanie Polskiego Towarzystwo Pielęgniarstwa Ratunkowego

Stanowisko Konwentu Marszałków Województw RP w sprawie: Systemu kształcenia pielęgniarek w aspekcie obowiązujących uregulowań prawnych

Pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie deklaracji wyboru lekarza, pielęgniarki i/lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej

Wyjaśnienia Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy dotyczące zmiany umowy o pracę na umowę cywilno - prawną.

Stanowisko Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych z dnia 08 stycznia 2008 roku

Pismo Ministerstwa Zdrowia w sprawie zatrudniania ratowników medycznych na stanowiskach pielęgniarek.

Notatka ze spotkania Rady Społecznej Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu 20 grudnia 2007 r.

Uchwały, apele i wnioski podjęte na XXIII Sprawozdawczo – Wyborczym Okręgowym Zjeździe Delegatów Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych

Opinie Konsultanta Krajowego w Dziedzinie Pielęgniarstwa Pediatrycznego

Protokół ze spotkania przedstawicieli środowiska POZ województwa Małopolskiego z Dyrekcją MOW NFZ w Krakowie

Pismo Podsekretarz Stanu Anny Gręziak z dnia 24 sierpnia 2007 r.

APEL DO PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zaskarżenia przez Rząd RP dyrektywy 2005/36/WE.

Notatka ze spotkania Premiera Jarosława Kaczyńskiego ze stroną społeczną

PROTEST KRAKÓW

PROTEST WARSZAWA

Laureatka medalu Florence Nightingale

Notatka z posiedzenia Komisji Rodziny i Polityki Społecznej oraz Komisji Zdrowia w Senacie RP z dnia 19.06.2007 r.

Hymn pielęgniarski

List Przewodniczącej Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych

INFORMACJA

„Nowe przepisy regulujące zasady prowadzenia dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej”

Odpowiedź Ministra Pracy i Polityki Społecznej na pismo w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych samorządu terytorialnego

Opinia prawna w sprawie następstw niektórych uregulowań prawnych wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588)

Odpowiedź Ministerstwa Finansów na zapytanie Naczelnej Izby Lekarskiej w sprawie interpretacji ustawy o podatku

Dotyczy wstrzymania w obrocie i całkowitego zakazu stosowania leku CORHYDRON;

Informacje - zalecenia Konsultanta ds. Pielęgniarstwa Rodzinnego w sprawie wycowania Corhydronu i wprowadzenia leku zastępczego.

KOMUNIKAT w sprawie wycofania z zestawów przeciwwstrząsowych leku CORHYDRON.

Stanowisko w sprawie niektórych przepisów ustawy z dnia 22 lipca 2006r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149, poz. 1076).

Oświadczenie Departamentu Pielęgniarek i Położnych MINISTERSTWA ZDROWIA

Opinia nt. możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej przez pielęgniarkę wykonującą w Polsce zawód w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki

zarządzenie Nr 33/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

Stanowisko Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych z 6 czerwca 2006 r.

Odpowiedź Ministerstwa Zdrowia na Apel nr 11 XXI Zjazdu Delegatów MOIPIP

OPINIE PRAWNE

Odpowiedz Departamentu Prawnego Ministerstwa Zdrowia na pismo MOIPiP w kwetsii finansowania szkoleń pielęgniarek i położnych dokonujących preztacznia krwi i jej składników

KOMUNIKAT PRASOWY Międzynarodowa Rada Pielęgniarek (ICN) oraz Międzynarodowa Federacja producentów leków oraz zrzeszeń farmaceutycznych(IFPMA)

"Konsekwencje wprowadzenia w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej zakazu wykonywania w zakładach opieki zdrowotnej, na podstawie umowy cywilnoprawnej indywidualnych i indywidualnych specjalistycznych praktyk pielęgniarek, położnych."

Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych - www.izbapiel.org.pl

Opinia w sprawie możliwości zatrudniania położnych w Domach Pomocy Społecznej

Pilna informacja do NZOZ-ów

KOMUNIKAT MINISTRA ZDROWIA

Odpowiedź Ministerstwa Zdrowia na stanowisko MORPiP

Prośba o kontakt

Notatka ze spotkania z Panem Jarosławem Dudą
Wiceministrem Pracy i Polityki Społecznej dotyczącego sytuacji z Domach Pomocy Społecznej

Stanowisko Konwentu Marszałków Województw RP
w sprawie:
Systemu kształcenia pielęgniarek w aspekcie obowiązujących uregulowań prawnych

Wyjaśnienia Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy
dotyczące zmiany umowy o pracę na umowę cywilno - prawną.

Stanowisko
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
z dnia 08 stycznia 2008 roku

Notatka ze spotkania Rady Społecznej
Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia
w dniu 20 grudnia 2007 r.

Uchwały, apele i wnioski

podjęte na

XXIII Sprawozdawczo – Wyborczym Okręgowym Zjeździe Delegatów

Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych

Opinie Konsultanta Krajowego
w Dziedzinie Pielęgniarstwa Pediatrycznego

Protokół ze spotkania
przedstawicieli środowiska POZ województwa Małopolskiego
z Dyrekcją MOW NFZ w Krakowie

Notatka z posiedzenia Komisji Rodziny i Polityki Społecznej oraz Komisji Zdrowia
w Senacie RP z dnia 19.06.2007 r.

„Nowe przepisy regulujące zasady prowadzenia
dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej”

Informacje - zalecenia Konsultanta ds. Pielęgniarstwa Rodzinnego
w sprawie wycowania Corhydronu i wprowadzenia leku zastępczego.

KOMUNIKAT

w sprawie wycofania z zestawów przeciwwstrząsowych leku CORHYDRON.

Stanowisko
w sprawie niektórych przepisów ustawy z dnia 22 lipca 2006r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149, poz. 1076).

zarządzenie Nr 33/2006
z dnia 3 lipca 2006 r.
Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

Stanowisko
Małopolskiej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
z 6 czerwca 2006 r.

KOMUNIKAT PRASOWY

Międzynarodowa Rada Pielęgniarek (ICN)
oraz Międzynarodowa Federacja producentów leków
oraz zrzeszeń farmaceutycznych(IFPMA)

"Konsekwencje wprowadzenia
w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej
zakazu wykonywania w zakładach opieki zdrowotnej,
na podstawie umowy cywilnoprawnej
indywidualnych i indywidualnych specjalistycznych
praktyk pielęgniarek, położnych."

Opinia w sprawie możliwości zatrudniania położnych
w Domach Pomocy Społecznej